TELEmorele

W przerwie reklamy zapraszamy na fragment filmu...

2008-02-26T10:04:00.021+01:00

1) "Dwudziestą czwartą edycję Tańca z Gwiazdami wygrywa... jeszcze chwila niepewności... Ja już wyniki głosowania znam... Kryształowy pantofelek i nagroda w postaci szklanego parkietu wędruje do..." REKLAMA

2) "Witamy Państwa w kolejnym odcinku naszego programu, którego sponsorem jest... Na samym początku wielka niespodzianka REKLAMA"

3) "Dobry wieczór! Właśnie rozpoczęliśmy emisję kolejnego odcinka Jak Oni Nam na nerwach grają. Już po króciuteńkiej przerwie ujrzymy śpiewające gwiazdy, ale teraz jakże oczekiwana REKLAMA"

4) "Lód płonie! Gwiazdy tańczą na lodzie. Gwiazdy oceniają tańczące gwiazdy. Gwiazdy prowadzą ten program. Gwiazdy na widowni. Ależ tu dużo gwiazd! Aby gwiazdy mogły się przygotować do swego występu zapraszamy na krótką przerwę techniczną" (REKLAMĘ oczywiście)

5)" Tygrys to duży, drapieżny ssak łożyskowy z rodziny kotowatych, największy z żyjących współcześnie czterech wielkich, ryczących kotów z rodzaju Panthera, jeden z największych drapieżników lądowych - wielkością ustępuje jedynie niektórym niedźwiedziom. Dorosłe samce osiągają ponad MILION NAGRÓD DO WYGRANIA W LOTERII WINIARY"

6-∞ )...

Co robimy w czasie przerw reklamowych? Zmieniamy kanał, bądź wychodzimy do kuchni.
Średnio co trzeci ankietowany widz podczas bloku reklamowego przełącza telewizor na inny kanał. Na drugim miejscu wśród czynności wykonywanych podczas przerwy reklamowej, z minimalnie niższym odsetkiem wskazań od odpowiedzi wiodących, znalazło się wyjście do kuchni. Jedynie co siódmy badany jest wiernym telewidzem, który nie zmienia kanałów, mimo pojawiających się reklam. Wartość ta nie różnicuje się ze względu na płeć, natomiast jest nieco wyższa wśród osób powyżej 50 roku życia oraz osób niepracujących i pozostających w domu. Fakt ten jest jednak mało pocieszający dla reklamodawców, bo osoby takie nie należą do grup celowych większości kampanii. Nadal mimo podejmowanych prób ucieczki przed reklamą telewizyjną podczas emisji bloków reklamowych, w zasięgu przekazu telewizyjnego (niekoniecznie pierwotnie oglądanej stacji) znajduje się niemal 2/3 ankietowanych. Część z nich deklaruje, że zajmuje się czymś innym, ale cały czas pozostaje przed telewizorem. Na "radykalne" działania, jak wyjście z pokoju czy wyłączenie odbiornika, decyduje się jedynie co trzeci ankietowany.

Co raz więcej i więcej. Jak wynika z danych AGB Nielsen Media Research, w 2007 roku tylko cztery główne stacje (TVP1, TVP2, POLSAT, TVN) przerwały swoje programy blokami reklamowymi przeszło 93 tysiące razy. Dla porównania w 2003 roku w stacjach tych wyemitowano "tylko" 73 tysiące przerw reklamowych. W tym czasie zwiększyła się nie tylko sama ilość breaków, ale także ilość reklam w jednym bloku reklamowym (średnio z 5,19 do 6,35 reklam w bloku).
Średnio każda z czterech głównych stacji emitowała w 2007 roku 2 godz. 41 minut reklam dziennie (w 2003 roku zaledwie 1 godz. 49 minut). To powoduje, że faktycznie coraz więcej czasu spędzanego przed telewizorem zajmuje nam oglądanie reklam. W 2007 roku reklamy oglądaliśmy średnio przez 17 minut i 25 sekund dziennie (telewizję oglądaliśmy średnio 4 godziny dziennie). Zaledwie 5 lat temu oglądanie reklam zajmowało nam przeciętnie 13 minut i 34 sekundy dziennie (oglądanie telewizji przeciętnie 3 godziny 54 minuty).

i dłużej... Piątek, 22 lutego, godzina w granicach 20:30. TVN. Na kanale "Zielona mila" Film rozpoczął się z kilkuminutowym opóźnieniem, w czasie którego REKLAMA. Kilkanaście minut filmu i... ZAPOWIEDZI PROGRAMÓW, znów kilka minut i nareszcie "pełnometrażowa" REKLAMA, trwająca: Uwaga! 16 i pół minuty!

Czuję się chyba bogatszy... Ostatnimi czasy telewizji bardzo mało. Nie oglądam nawet żadnego programu informacyjnego. Jakoś specjalnie nie tęsknię, bo internet dostarcza mi takich samych wiadomości równie dużo. Nie denerwuję się przerwami podczas filmu. W głowie trochę ciszej...

Ratunku! Wychodzę na spacer. Jeden bilbord, drugi trzeci... trzysta dwudziesty piąty. W rękach 7 ulotek. Na latarni plakat, na słupie plakat, na drzewie plakat... przejeżdża samochód z głośnikiem większym od niego samego i słyszę (o zgrozo!) "Kup! Bierz! Dajemy za darmo! Nie dla idiotów!". Mam dość! Wracam: "Przepraszam bardzo! Czy zechciałby Pan ocenić nasz niebywale piękny zapach perfumu dla mężczyzn? Ten który spodoba się Panu najbardziej będzie należał do Pana" ... "Ten jest ładniejszy? Gratuluję! Słuszny wybór! Dajemy go Panu za darmo, do niego jeszcze krem o tej samej nucie zapachowej. Zupełnie Gratis, za jedyne 59,99. Ale okazja! Prawda?

Co to jest? Reklama to informacja połączona z komunikatem perswazyjnym. Zazwyczaj ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei (np.promowanie marki).
Reklama przybiera różną postać - od rzetelnej informacji o cechach produktu, spotykanej głównie w prasie specjalistycznej, po wychwalanie produktu bez rzetelnej informacji merytorycznej o przedmiocie reklamy, co często przypisuje się reklamie telewizyjnej.
Czasami reklama występuje w formie ukrytej - np. firmy organizują prezentacje własnych technologii czy też piszą artykuły do prasy specjalistycznej na ich temat - co jest na pograniczu reklamy i edukacji lub ukazywane są przedmioty, będące towarami określonej marki, umieszczone w kontekście filmu fabularnego.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Reklama http://www.wirtualnemedia.pl/

Błagam: nie krzyczcie tak!

2008-02-25T18:36:00.003+01:00

Wiecie o co mi chodzi?

Jeśli tak, to rozumiecie dlaczego pozostawiam to bez komentarza.

Wyniki oglądalności: 07.01 - 13.01

2008-01-15T23:01:00.000+01:00

W ubiegłym tygodniu najwięcej widzów miała TVP1, za którą uplasowałyi się odpowiednio: TVP2, TVN i Polsat - wynika z danych AGB NMR:

1. TVP1 - 23,75%

2. TVP2 - 16,90%

3. TVN - 16,11%

4. POLSAT - 15,42%

5. TVP INFO - 04,22%

TNS OBOP przedstawia w nieco inny sposób aktualny stan rynku telewizyjnego:

1. TVP1 - 25,60%

2. TVP2 - 17,00%

3. POLSAT - 15,40%

4. TVN - 14,40%

5. TVP INFO - 04,80%

Podsumowując pewien etap tworzenia naszego bloga chciałbym napisać kilka słów o oglądalności, o której tak często wspominam. Otóż takie dane potrzebne są głównie reklamodawcom, którzy decydując się na promowanie swojego produktu, zwracają uwagę na to, co oglądamy najchętniej. Na czas emisji swojego materiału wybierają ten najliczniej przez nas oglądany, bo teoretycznie im więcej nas zobaczy reklamę, tym więcej kupi produkt. Ogólne udziały w rynku telewizyjnym nie decydują o umieszczeniu konkretnej reklamy na danym kanale. Prowadzone są o wiele bardziej szczegółowe badania, biorące pod uwagę płeć, wiek wykształcenie i zapotrzebowanie widzów. Ja jednak nie o tym chciałem wspomnieć. Zastanowić się chciałem, dlaczego mnie to tak interesuje. I zastanawiam się... myślę... główkuję... i nie wiem dlaczego co tydzień z zaangażowaniem czytam publikowane dane. W pewnej mierze kibicuję konkretnym programom (nie kanałom!). Ciekawe dla mnie też jest zjawisko "medialnej kłótni" zwolenników TVNu i POLSATu, które toczą się na forach i które można zauważyć w komentarzach. Zastanawiam się dlaczego jedni tak bardzo nie lubią POLSATu a inni TVNu. Owa kłótnia jest często jałowa i mało "merytoryczna" =) , ale jako zjawisko - dość ciekawa.
Dlaczego więc tak lubię przesiadywać na WirtualnychMediach i MediaLink? Dalej nie wiem. Ale tak to już jest, że jedni lubią lody truskawkowe, inni czekoladowe. Jedni lubią sport a inni leniuchowanie na plaży. Ja nie lubię stron o modzie, ale strony o mediach - owszem!

Jakże zabawna, typowo "blogowa" wypowiedź

FENOMEN REALITY - SHOW

2008-01-15T08:39:00.000+01:00

Jeśli mowa o rozrywce w telewizji to trzeba wspomnieć także o progrmach typu reality-show. To najbardziej kontrowersyjny, ale też najpopupularniejszy obecnie gatunek seriali.To programy , w których najczęściej występują osoby wcześniej nie związane zawodowo z telewizją. Osoby te w założeniu mają zachowywać się "naturalnie" przed kamerą w sztucznie zaaranżowanej - niekiedy ekstremalnej - sytuacji. Wiele z programów ma postać konkursu. Pierwszym programem tego typu był Agent emitowany w TVN. Nie trzeba było długo czekać na kolejne tj. Big Brother, Bar, Gladiatorzy, Dwa Światy...

Zastanawia mnie tylko co kieruje tymi ludźmi gdy decydują się na udział w takim show...? Bez wątpienia świadome poddanie się ocenie innych ludzi wymaga sporej odwagi. Co prawda w codziennym życiu także jesteśmy oceniani ale to nie to samo. Tu pozostali uczestnicy i widzowie decydują o być albo nie być w programie. Więc po co tam idą? Gdy zadaje sie im to pytanie odpowiadają, że chcą się sprawdzić, chcą wiedzieć jak silni są psychicznie i wytrzymali fizycznie (Ekspedycja, Wyprawa Robinson). Moim zdaniem jest to pewien argument, ale nie oszukujmy się... Każdy z nich liczy na to, że pozostanie do końca i zgarnie nagrodę. No i chęć pokazania sie w telewizji. Bo kto słyszał o Dodzie Elektrodzie zanim pojawiła się w Barze? Ludzie którzy tam idą chcą poczuć sie troche jak gwiazdy, które oglądamy na ekranach naszych telewizorów. Chcą być rozpoznawani na ulicach, udzielać wywiadów.

Oglądalność takich programów jest ogromna.Statystyki oglądalności pokazują, że czym bardziej program ingeruje w sferę intymną człowieka, tym więcej osób go ogląda. Nasuwa mi się także drugie pytanie... Po co ludzie to oglądają? Odpowiedź jest prosta: lubimy podglądać.

TELEWIZJA W POLSCE

2008-01-09T16:19:00.000+01:00

Telewizja publiczna zajmuje czołową pozycję na polskim rynku medialnym. Oto jak kształtują się udziały w rynku oglądalności największych polskich stacji:

TVP1 24,2%
TVP2 21,2%
Polsat 15,7%
TVN 14,4%

Nawet biorąc pod uwagę omówione wyżej ograniczenia dostępu widzów do sygnału naziemnego telewizji TVN, nie ma wątpliwości: spośród wielu możliwości programowych Polacy chętnie wybierają telewizję publiczną. Dlaczego tak się dzieje? Gdy porównamy jakiego rodzaju programy emitują poszczególne stacje telewizyjne w Polsce, stwierdzimy, że procentowy udział programów rozrywkowych oraz filmów w ramówce TVP1 i TVP2 właściwie niewiele odbiega od tego, co serwuje stricte komercyjna konkurencja. Oto pomiary AGB Polska z kwietnia 2003 r. :

Udziały procentowe typów programów w tygodniowych emisjach stacji telewizyjnych

REKLAMA - TELESPRZEDAŻ

TVP1 7.00%

TVP2 5.70%

Polsat 13.90%
TEATR - FILM

TVP1 49.00%

TVP2 48.20%

Polsat 43.60%
PROGRAMY ROZRYWKOWE

TVP1 5.90%

TVP2 12.80%

Polsat 13.00%
PROGRAMY MUZYCZNE

TVP1 0.70%

TVP2 5.20%

Polsat 13.70%
PROGRAMY SPORTOWE

TVP1 3.60%

TVP2 4.10%

Polsat 4.10%
PROGRAMY POLITYCZNE - EKONOMICZNE - GOSPODARCZE - SPOŁECZNE

TVP1 8.20%

TVP2 1.80%

Polsat 2.60%
PROGRAMY INFORMACYJNE

TVP1 15.80%

TVP2 11.30%

Polsat 4.80%
PROGRAMY ARTYSTYCZNE - KULTURALNE

TVP1 2.60%

TVP2 5.60%

Polsat X
PROGRAMY EDUKACYJNE - NAUKOWE - PORADNIKOWE

TVP1 2.90%

TVP2 3.00%

Polsat 1.00%
PROGRAMY RELIGIJNE

TVP1 1.30%

TVP2 0.30%

Polsat 0.50%
INNE PROGRAMY

TVP1 2.90%

TVP2 2.00%

Polsat 2.80%
TOTAL EMISJI HH:MM

TVP1 142:50:00

TVP2 115:47:00

Polsat 159:59:00

REKLAMA - TELESPRZEDAŻ
TVN7 20.60 %
TVN 20.70 %
TV4 0.20 %
TEATR - FILM
TVN7 70.90 %
TVN 32.40 %
TV4 56.40 %
PROGRAMY ROZRYWKOWE
TVN7 5.70 %
TVN 27.60 %
TV4 1.20 %
PROGRAMY MUZYCZNE
TVN7 x
TVN 0.90 %
TV4 12.00 %
PROGRAMY SPORTOWE
TVN7 x
TVN 0.80 %
TV4 5.30 %
PROGRAMY POLITYCZNE - EKONOMICZNE - GOSPODARCZE - SPOŁECZNE
TVN7 x
TVN 2.50 %
TV4 2.90 %
PROGRAMY INFORMACYJNE
TVN7 0.40 %
TVN 3.50 %
TV4 2.10 %
PROGRAMY ARTYSTYCZNE - KULTURALNE
TVN7 0.20 %
TVN 1.90 %
TV4 1.60 %
PROGRAMY EDUKACYJNE - NAUKOWE - PORADNIKOWE
TVN7 x
5TVN .70 %
TV4 1.60 %
PROGRAMY RELIGIJNE
TVN7 X
TVN X
TV4 X
INNE PROGRAMY
TVN7 2.20 %
TVN 3.90 %
TV4 6.70 %
TOTAL EMISJI HH:MM
TVN7 159:08:00
TVN 168:00:00
TV4 148:17:00

Jednak polska telewizja publiczna w pełni wywiązuje się z realizacji misji zapisanej w ustawie o radiofonii i telewizji przeznacza 15 proc. czasu antenowego na gatunki informacyjne i publicystyczne, 10 proc. na edukacyjne, 10 proc. na kulturalne i artystyczne oraz 15 proc. na pozycje dla rodziny, dzieci i młodzieży. Kluczem do zrozumienia sukcesu komercyjnego stacji publicznych jest umiejętne łączenie przez nie komercji i misji oraz godzinowy układ ramówek tych stacji. Zadania edukacyjne skierowane do dzieci i młodzieży TVP1 realizuje w godzinach porannych i południowych, zaś ambitne programy kulturalne emituje późnym wieczorem. W rezultacie TVP wypracowuje zysk, który po części przeznacza na kolejne własne produkcje komercyjne, co umożliwia skuteczne konkurowanie z prywatnymi telewizjami, a po części zaś wspiera ambitne produkcje, w tym również narodową kinematografię.
Niewątpliwie jest jeszcze jedno źródło sukcesu TVP. Chodzi o utrwalone przez dziesięciolecia przyzwyczajenia, z czasów, gdy Polacy nie mieli alternatywy dla telewizji publicznej. Na przykład w powszechnej świadomości utrwaliła się godzina rozpoczęcia emisji głównego programu informacyjnego dnia. Jest nią 19.30.
Porządek codziennej ramówki oraz dobór w kolejne wieczory tygodnia konkretnej oferty filmowej przez TVP, determinuje w znacznym stopniu układ ramówek konkurencji. Tym niemniej zasługa zarządzających telewizją publiczną polega na umiejętnym dostosowaniu oferty programowej stacji do oczekiwań widzów. Dość powiedzieć, że od lat w comiesięcznych badaniach telemetrycznych najbardziej oglądanych programów wszystkich polskich stacji telewizyjnych zdecydowanie dominują produkcje TVP.
Umiejętne łączenie komercji oraz celów edukacyjnych i kulturotwórczych przez Telewizję Polską zostało docenione przez instytucje europejskie. Komitet Telewizyjny i Departament Telewizji Europejskiej Unii Nadawców (EBU) wyróżnił TVP za osiągnięcia w 2002 r. Doceniono poziom realizacji misji publicznej, utrzymanie wysokich standardów programowych, stabilność finansową, kontrolę kosztów, utrzymanie widowni na bardzo wysokim poziomie, funkcjonowanie i rozwój w wysoce konkurencyjnym otoczeniu, wiodącą rolę w rozwoju technologii cyfrowej oraz gotowość do otwarcia nowych kanałów tematycznych.
Jednym z kanałów polskiej telewizji publicznej, o którym warto szerzej powiedzieć to działająca od ponad dziesięciolecia TVP Polonia. Ma ona wielkie zasługi w utrzymywaniu więzi i komunikowaniu się z polonią zagraniczną. Stacja emituje specjalnie przygotowany program dla widzów zagranicznych polskiego pochodzenia, który jest transmitowany drogą satelitarną. Warto wspomnieć, że przystosowując polskie filmy do emisji w TVP Polonia, umieszcza się dodatkowo napisy w języku angielskim na dole ekranu. Telewizja ułatwia w ten sposób zapoznawanie się z polszczyzną również kolejnym pokoleniom widzów o polskich korzeniach.
Stacje komercyjne Polsat i TVN konkurując z telewizją publiczną starały się koncentrować na wybranych segmentach widowni. Polsat, debiutując jako pierwszy na rynku, początkowo stawiał na programy z zakresu tzw. kultury masowej obejmującej superhity kinowe oraz sport. Z kolei TVN od kilku lat konsekwentnie adresuje swoją ofertę programową przede wszystkim do młodej widowni dużych miast, czyli do segmentu widzów, który jest najbardziej poszukiwany przez reklamodawców.
Postawienie w 2001 r. przez TVN na sprawdzone w Europie widowiska reality show ("Big Brother") okazało się strzałem w dziesiątkę. Stacja nie tylko odkryła, że Polacy podzielają gusty dominujące w innych krajach europejskich, ale potrafiła też zarobić na interaktywności, związanej z nowymi technologiami (sms, Internet). Szefowie TVN-u trafnie spostrzegli gotowość polskiego audytorium do uczestniczenia w nowym rodzaju rozrywki, wymagającym korzystania przez widzów z nowych technologii komunikacyjnych.
Obraz polskiego rynku telewizyjnego byłby niepełny, gdybyśmy nie wspomnieli, że oprócz telewizji działających na zasadzie "open-to-air", czyli nadających niekodowany program drogą naziemną, istnieje w naszym kraju kilkadziesiąt polskojęzycznych kanałów dostępnych drogą satelitarną i w sieciach telewizji kablowej.
Warto zwrócić uwagę na nadającą od połowy 2003 r. via satelita TV Trwam, stację o charakterze religijnym. To druga próba w Polsce powołania do życia stacji telewizyjnej przez środowiska związane z Kościołem Katolickim. Pierwszą próbą była TV Puls, założona przez Zakon Franciszkanów. Stacja miała ambicję łączyć komercję z zadaniami misyjnymi właściwymi dla Kościoła. Okazało się, że właściciele Pulsu nie zdołali zapewnić finansowania telewizji w dłuższym okresie. Obecnie Franciszkanie usiłują reaktywować TV Puls szukając współpracy z nową firmą producencką. Z kolei wspomniana TV Trwam to inicjatywa oo. Redemptorystów, zapowiadana jako telewizyjna wersja katolickiej stacji radiowej Radio Maryja. W odróżnieniu od Pulsu telewizja Trwam nadawana będzie wyłącznie przez satelitę i telewizje kablowe.
W polskich telewizjach kablowych i za pośrednictwem satelity odbierać można oprócz oryginalnych polskich stacji telewizyjnych, jak wspomniane Puls i Trwam, liczne zagraniczne stacje w polskich wersjach językowych, takie jak choćby: Discovery, Eurosport czy filmowe Ale Kino, TCM, Europa Europa i in. Dodajmy, że obecnie ponad połowa gospodarstw domowych w Polsce ogląda telewizję właśnie za pośrednictwem kablówki, własnej anteny satelitarnej bądź korzystając z płatnego dekodera satelitarnej platformy cyfrowej. Oznacza to, że polski telewidz ma autentyczny wybór, a konkurencja między stacjami telewizyjnymi jest zaostrzona.

NIETAKTOWNE REKLAMY...

2008-01-08T19:49:00.000+01:00

Może i to nie będzie najciekawszy temat, ale pragnę się podzielić z Wami tym, co mnie osobiście irytuje w reklamach... Takie było założenie, że mamy pisać nie tylko suche fakty ale także własne spostrzeżenia, więc sądzę, że nie będzie to nic złego jeśli się wypowiem na temat, który mnie osobiście, subtelnie mówiąc, drażni...

Zacznę może od tego, że nie cierpię reklam gdyż niejednokrotnie przeszkadzają mi one w oglądaniu danego programu i są stanowczo za długie!!! To tak na delikatny początek...

Drugą kwestią, która powoduje, że mi się "nóż w kieszeni otwiera" jest treść jednego rodzaju reklam! Mam tu mianowicie na myśli reklamy, które mówią o problemach z naszymi kłopotami fizjologicznymi... Bądź to z biegunką, bądź z niemożnością załatwienia tych właśnie potrzeb! A hasło reklamowe "Stoperan - stop biegunce teraz" przyprawia mnie o ból głowy!

Reklamy tego typu są (moim skromnym zdaniem) jak najbardziej nie na miejscu... Wszystko jest zrozumiałe, że ludzie mogą mieć różnego rodzaju "problemy życiowe" ale brakuje producentom jakiegoś rodzaju wyczucia... Dobrze wiemy, że jeżeli pacjent ma kłopot ze swoim organizmem to idzie do apteki a nie włącza telewizję, by w akcie desperacji tam szukać ratunku! O zgrozo!

Zastanawia mnie tylko jakiego typu reklam należy się jeszcze spodziewać...? Czym nas jeszcze współczesna telewizja zaskoczy...?

ROZWÓJ POLSKICH MEDIÓW PO ROKU 1989...

2008-01-08T19:27:00.000+01:00

Polskie media po roku 1989 zmieniły się radykalnie. Polacy odzyskują suwerenność we własnych państwie, po czym żegnają cenzurę. Do tego czasu media służyły tylko i wyłącznie władzy, a nie swoim odbiorcom. Głównie skupiały się na propagandzie, a nie na informacjach. Nad poprawnością przekazu mediów czuwał do roku 1989 Główny Urząd Kontroli Prasy i Widowisk. System medialny był podporządkowany jedynie jednej partii. Najsilniejsze media tj.: radio i telewizja zgrupowane były w Komitecie ds. Radia i Telewizji, którego szefem był urzędnik państwowo - partyjny w radzie ministra.

Kluczową rolę na rynku mediów elektronicznych odegrała ustawa
o radiofonii i telewizji z roku 1993. Ustawę ustanowił urząd. Od tego czasu kontrolę nad ładem medialnym sprawuje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ( KRRiT). Do głównych zadań tej rady należy przyznawanie nadawcom radiowym i telewizyjnym koncesji na nadawanie naziemne na danym obszarze Polski, a także w danym paśmie częstotliwości, jak również na nadawanie satelitarne. Jeśli jednak jakaś stacja chce zrezygnować z nadawania musi z tej koncesji zrezygnować i zgłosić to do KRRiT. Nie można sprzedać jej nikomu. KRRiT ponownie dysponuje zwolnioną częstotliwością do nabycia przez inne stacje. Ma to ogromny wpływ na rynek telewizyjny, gdyż w większości polskich domów telewizja odbierana jest za pomocą zwykłej pokojowej anteny, bez pośrednictwa telewizji kablowej czy też anteny satelitarnej. Istotne jest także to,
że naziemnych częstotliwości, które można zagospodarować jest ograniczona ilość.

Po wprowadzeniu w życie ustawy polska telewizja wkroczyła w świat medialny z dwoma ogólnopolskimi kanałami telewizyjnymi oraz ośmioma ośrodkami regionalnymi. Szacuje się, że od połowy 1991 roku do połowy 1993 roku w Polsce działało 19 pirackich stacji telewizyjnych.

Pierwszą stacją, która stała się legalna, była to polska spółka Polsat. Wcześniej Polsat nadawał swój program drogą satelitarną z Holandii. Decyzjami KRRiT obecnie naziemnymi kanałami dysponuje również telewizja TVN oraz Zakon Franciszkanów w Polsce. Na rynku nadawców naziemnych funkcjonują aktualne 4 podmioty, choć liczą się faktycznie 3, ponieważ decyzją KRRiT Zakon Franciszkanów nie odgrywa większego znaczenia.

Nadajniki telewizji publicznej, czyli program tj. TVP1, TVP2, TVP3 obejmują swoim zasięgiem 100% powierzchni kraju. Natomiast zasięg naziemny Polsatu wynosi 90%. TVN dociera do ponad 40% natomiast telewizja TV4 do ponad 30%. Zasięg naziemny, którym dysponują Franciszkanie, właściciele stacji TV Puls, łączącej w transmisjach rozrywkę oraz elementy misji kościoła katolickiego, wynosi jedynie do 15 % polskich gospodarstw domowych.

Dlaczego za rok w święta Bożego Narodzenia znów obejrzymy Kevina?

2008-01-08T18:27:00.000+01:00

Powtórki, powtórki, powtórki...
Ironiczne powtórzenie słowa "powtórki" ma na celu uświadomienie nam, że one nigdy się nie skończą. Moi Drodzy! Narzekamy, podobno dlatego, że jesteśmy Polakami, a ten fakt usprawiedliwia nas z tej niechlubnej czynności. Niby nie chcemy przypominania nam znanych na pamięć filmowych dialogów, ale tylko na nasze życzenie są one wstawiane w świąteczne ramówki. Telewizyjni nadawcy proponując nam powtórkę, mają nadzieję, że wyniki ich oglądalności ponownie pozwolą na zarobienie niezłych pieniędzy. Wyniki oglądalności Kevina mówią same za siebie:

01.01.08, 16:50 - "Kevin sam w domu" 5 440 123 widzów
05.01.08, 20:00 - "Kevin sam w Nowym Jorku" 5 431 773 widzów

Pewnie niektórzy z Was zastanawiają się czy zamiast słowa "widzów" nie powinienem wstawić "razy powtarzany"... ale zapewniam: błędu nie popełniłem.
Interesując się zagadnieniami związanymi z mediami wiem, że w TV nic nie dzieje się bez przyczyny. Dlaczego Polsat miałby zrezygnować z emisji Kevina, który zapewnia mu duże zyski? "Oczywistą oczywistością" jest ponowne nadanie tego filmu już za rok, więc uzbrójmy się w cierpliwość, bo Boże Narodzenie już nie długo ;-)

Sondaż, który dla "Dziennika" przeprowadził TNS OBOP, pokazuje, że chcemy oglądać to, co już znamy: "Samych swoich", "Kevina samego w domu" czy "M jak Miłość". Wniosek? Stacje serwują nam dokładnie to, czego oczekujemy.
Co roku w przedświątecznej porze słyszymy narzekania, że w święta telewizje ponownie będą nas męczyć "Potopem", "Kleopatrą" i "Klanem", że nie puszczą amerykańskich nowości, mimo że przed telewizorami zasiądą miliony widzów. Z ankiety TNS OBOP wynika, że wtedy przed małym ekranem spędzamy ponad 4,5 godziny dziennie, o prawie 45 minut więcej niż ogólnie w grudniu. "Sprzyja temu familijna atmosfera tego czasu, a także pora roku" - tłumaczy Dariusz Piwowar, analityk TNS OBOP. Instytut na zlecenie "Dziennika" zapytał 800-osobową reprezentatywną grupę Polaków, jaka jest ich świąteczna ramówka marzeń: co najbardziej lubią wtedy oglądać, na który z najnowszych przebojów kinowych i na które z powtórek najbardziej czekają. W każdej kategorii zaproponowaliśmy po dziesięć tytułów...

P.S. Taka mała dygresja: "Pleonazm (z gr. pleonasmos "nadmiar") jest to jeden z błędów logiczno-językowych; niepoprawne wyrażenie, w którym jedna część wypowiedzi zawiera te same treści, które występują w drugiej części. Przykład oczywista oczywistość, masło maślane, przychylna akceptacja. Zastanawiam się tylko, czy trzykrotnie powtarzając słowo powtórka nie popełniłem tego logiczno-językowego błędu.

Wyniki oglądalności: 31.12 - 06.01

2008-01-08T18:22:00.000+01:00

Poniżej przedstawiam wyniki oglądalności największych polskich kanałów telewizyjnych.

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:
1. TVP1 - 26,40%
2. POLSAT - 18,30%
3. TVP2 - 16,60%
4. TVN - 13,50%
5. TVP INFO - 04,70%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:
1. TVP1 - 25,13%
2. POLSAT - 18,17%
3. TVP2 - 16,83%
4. TVN - 14,14%
5. TVP INFO - 04,18%

"INFORMACJE W INFORMACJACH"

2008-01-07T18:10:00.000+01:00

Wielu ludzi wciąż jeszcze traktuje programy informacyjne jako źródło wiadomości. Jako źródło wiedzy ogólnie mówiąc. A przecież gdy przyjrzeć się podstawowym mechanizmom działania telewizji, sprawa okazuje się oczywista. Przede wszystkim należy sobie uświadomić, że każda stacja telewizyjna, niezależnie od tego czy jest publiczna czy prywatna, ma misję: zarobić dużo pieniędzy. Celem nie jest zbawianie ludzkości, dostarczanie rozrywek, edukowanie czy uświadamianie polityczne. Celem jest zarabianie pieniędzy.
Serwisy informacyjne wcale nie mówią o tym, co się dzieje na świecie. Wręcz przeciwnie. To co się dzieje na świecie jest przeraźliwie nudne, banalne i obrzydliwie wręcz niemedialne. A zatem przeprowadza się ostrą selekcję, pokazując tylko, co może przykuć uwagę telewidzów. Gdyby wierzyć dziennikom, okazałoby się, że na świecie są tylko wypadki, katastrofy, oszustwa, tragedie i źli politycy...
Należy zatem odróżnić rzeczywistośc od fikcji podawanej w telewizji i że nie można tak do końca temu wszystkiemu wierzyć... Trzeba samodzielnie wnioskować opinie a nie poddawać się temu, co zasłyszymy w podawanej pigułce!

ROZRYWKI TELEWIZYJNE

2008-01-07T17:21:00.000+01:00

Telewizja stara się zrobić co tylko w jej mocy, by tylko przyciągnąć widza przed ekran. Przysłowiowym haczykiem jest szeroko rozumiana rozrywka. Łapie się zatem rybki na takie programy rozrywkowe jak teleturnieje, konkursy muzyczne czy w ostatnim czasie bardzo popularne konkursy taneczne... Zasada w każdym przypadku jest dokładnie taka sama — należy wyemitować takie programy, które przykują do ekranu odpowiednio wyprofilowaną grupę odbiorców, a następnie (lub w trakcie) pokazać im reklamy. Teleturnieje przyciągają intelektualistów i krzyżówkowiczów. Strona muzyczna przyciąga wszystkich, którzy chcą sprawdzić, czy jeszcze wszystko w miarę w porządku z ich słuchem... ;) Dużą rzeszę zainteresowanych programami tanecznymi stanowią młodzi ludzie. Mają w czym przebierać, gdyż w ostatnim czasie tego typu rozrywka wyrosła jak grzyby po deszczu, np: pierwowzór "Taniec z gwiazdami" a następnie "You can dance" i "Gwiazdy tańczą na lodzie". Wszystko żywe, kolorowe, opływające dobrobytem... Jednym słowem cieszące oko...
Twórcy starają sie, by emisja była w porach dnia dostępnych dla wszystkich. Zauważmy, że nie "leci" to w poniedziałki rano tylko sobotnie i niedzielne wieczory zazwyczaj... By trafić do jak największego grona odbiorców... Wszystko to ma to swój cel... Stacje telewizyjne konkurują ze sobą w takich produkcjach. Niekiedy wygląda to jak wyścig szczurów tylko, że wygranego jakoś nigdy widać...

Rok 2007 przed telewizorem

2008-01-05T22:29:00.000+01:00

Jak wyglądał przeciętny dzień w 2007 roku? Czy Polacy spędzili go przed telewizorem? Co oglądaliśmy najchętniej? Oto krótkie podsumowanie:

Dłużej przed telewizorem

Dane gromadzone przez cały ubiegły rok pokazują, że statystyczny Polak oglądał telewizję przez 4 godziny i 1 minutę, a to czas dłuższy właśnie o tę minutę od roku 2006.

To jak wygląda nasz dzień!? Rano praca i szkoła. Po powrocie do domu telewizja i to przez 4 godziny... ten wynik poprawiły zapewne domowe gospodynie, które niepracując zawodowo przesiedziały sporo czasu na oglądaniu nowych romansów Margarity, Milagros, Alfonsa i Ericka. Jestem świadomy tego, że podczas odglądania telewizji można wykonywać jeszcze wiele innych czynności, ale 4 godziny to zawsze 4 godziny mniej na zrobienie czegoś innego. Czy telewizor to "kradziej" (zn. złodziej) czasu? Bez wątpienia tak.

Co najchętniej?

Tradycyjnie od kilku ładnych lat najwięcej widzów gromadzi serial obyczajowy telewizyjnej Dwójki "M jak miłość". 5go lutego 2007 roku telenowela zgromadziła przed ekranami ponad 10 milionów 560 tysięcy (10560000) widzów, co stanowiło prawie 60-procentowe udziały w rynku.

Przyznaję: serial "M jak miłość" oglądałem i ja, ale czy perypetie Mostowiaków nie nudzą się widzom Dwójki? Ileż można o tym samym i tak samo?

Na drugim miejscu w rankingu znalazł się mecz Polski z Belgią w ramach Eliminacji Mistrzostw Europy. Oglądało go 9,22 mln widzów.

Z tego względu, że nie jestem wielkim fanem piłki nożnej, tym bardziej w wykonaniu Polaków, nie pamiętam też czy przyczyniłem się do tak dużego sukcesu transmisji. Te zainteresowanie nie dziwi mnie tak bardzo jak wyniki telenoweli, o której wcześniej pisałem. Brawa dla kibiców!

Na trzecim miejscu uplasował się serial "Na dobre i na złe" z 28go stycznia, który oglądało 8,92 mln widzów. Kolejne miejsce to Puchar Świata w skokach narciarskich w Planicy z 25go marca, który oglądało 8,7 mln Polaków. Na następnej pozycji znalazła się debata wyborcza Jarosława Kaczyńskiego z Aleksandrem Kwaśniewskim, która przyciągnęła 8,33 mln widzów. Debatę oglądało więcej osób, ale wynik ten nie uwzględnia udziałów mniejszych stacji.

Zyskuje Polsat

W 2007 roku, w porównaniu z 2006 rokiem, widzów zyskał Polsat, a stracili TVP1, TVP2 i TVN.

1. TVP 1 - 23,20%

2. TVP2 - 17,99%

3. POLSAT - 16,77%

4. TVN - 16,46%

W grupie cenionej przez reklamodawców (16-49 lat) największe udziały miała telewizyjna JEDYNKA, a tuż za nią uplasował się POLSAT, trzeci był TVN, czwarta DWÓJKA.

Programy informacyjne

W 2007 roku najchętniej oglądanym programem informacyjnym pozostały "Wiadomości", które gromadziły przed telewizorem średnio 4,84 mln widzów. Druga pozycja przypadła "Teleexpresowi" z 4,37 mln widzów. Na trzecim miejscu znalazły się "Fakty", które oglądało średnio 3,85 mln widzów. Widzów przybyło również "Wydarzeniom" - 2,61 mln. Wydania popołudniowe "Panoramy"zgromadziły przed telewizorami średnio 1,83 mln widzów, a wieczorne - 1,91 mln widzów. Od końca października 2007 roku TV Puls emituje "Puls raport". Wydania z godz. 19.30 oglądało średnio 70 tys. widzów (0,46 proc. udziałów w rynku), a z godz. 22.00 - 89 tys. widzów (0,69 proc. udziałów w rynku).

Polsat zarobił najwięcej

Polsat zarobił na reklamach w 2007 roku 2,23 mld zł, czyli o 16,94 proc. więcej niż w 2006 roku. Na drugim miejscu, pod względem wpływów reklamowych, znalazł się TVN z 2,17 mld zł (wzrost o 6,7 proc.). Spośród stacji Telewizji Polskiej najwięcej zarobiła TVP1 - 1,55 mld zł (wzrost o 17,12 proc.). Wpływy TVP2 wyniosły 1,08 mld zł (wzrost o 4,57 proc.), a TVP Info - 85,62 mln zł (wzrost o 29,36 proc.). Czwórka zarobiła na reklamach 237,16 mln zł (wzrost o 44,01 proc.). Natomiast TV Puls miał 82,07 mln zł wpływów z reklam (wzrost o 17,37 proc.)

A co oglądaliście Wy? Spędzaliście przed srebrnym ekranem więcej czy mniej niż 4 godziny dziennie? Wolicie "M jak miłość" czy "Na dobre i na złe"? Oglądacie więcej POLSATU, przez co dajecie mu więcej zarobić? Jaki program informacyjny cenicie najbardziej? Zachęcam do komentarzy.

- dane AGB NMR -

- post powstał na podstawie info zamieszczonych na medialink.pl -

Wyniki oglądalności: 24.12 - 30.12

2008-01-05T22:11:00.000+01:00

Poniżej przedstawiam wyniki oglądalności największych polskich kanałów telewizyjnych.

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:
1. TVP1 - 25,10%
2. TVP2 - 18,30%
3. POLSAT - 16,66%
4. TVN - 14,00%
5. TVP INFO - 04,60%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:
1. TVP1 - 23,80%
2. TVP2 - 18,31%
3. POLSAT - 17,17%
4. TVN - 15,13%
5. TVP INFO - 04,19%

Wyniki oglądalności: 17.12 - 23.12

2008-01-05T21:48:00.000+01:00

Poniżej przedstawiam wyniki oglądalności największych polskich kanałów telewizyjnych.
Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:

1. TVP1 - 24,60%
2. POLSAT - 16,40%
3. TVP2 - 16,10%
4. TVN - 15,60%
5. TVP INFO - 04,90%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:
1. TVP1 - 24,37%
2. POLSAT - 17,32%
3. TVN - 17,00%
4. TVP2 - 15,55%
5. TVP INFO - 04,34%

List Otwarty - Jak media odzwierciedlają świat?

2008-01-05T21:07:00.000+01:00

Ten tekst również niektórzy z czytających mogli usłyszeć już wcześniej. Do pierwszej części publikacji ś.p. Ryszarda Kapuścińskiego wystosowałem list otwarty. Oto jego treść:

Szanowny Panie Ryszardzie!

Swój artykuł rozpoczął Pan od słów "w naszych dyskusjach o mediach...", a skoro uważa Pan, że takie dyskusje mają sens, to ja również chciałbym taki skromny głos zabrać.

Nie jestem teoretykiem mediów. Nie jestem dziennikarzem ani pisarzem. Nigdy nie pracowałem m.in. w dziedzinie zawodowego zbierania i profesjonalnego tworzenia informacji. Jestem jednak podobnie jak Pan odbiorcą i konsumentem.

Moim zdaniem dość trafnie odpowiada Pan na postawione pytanie. Z tą opinią zgadzam się w dużej mierze. Sądzę, że tak naprawdę media nie są wcale odzwierciedleniem świata. Pokazują go tak jak chcą, nastawiając się na oglądalność i zysk, a skoro lustro pokazuje to co chce, to wcale zwierciadłem nie jest. Nie jest możliwe pokazanie lustrzanego odbicia całego naszego ludzkiego dorobku, ale nie tylko ze względu na brak możliwości technicznych. W moim przekonaniu nie trzeba jeździć do Afryki, aby stwierdzić, że media nie docierają wszędzie. Wystarczy na chwilę zatrzymać się i pomyśleć nad tym, że media nigdy nie dotarły tam gdzie teoretycznie miałyby blisko. Nie zajrzały nigdy w duszę, nie patrzyły na umysł. Dlaczego? Boją się tego! Nie chcą mobilizować do myślenia, bo byłoby to zagrożeniem dla ich wizerunku. Gdybyśmy więcej myśleli, moglibyśmy bardziej krytycznie podchodzić do informacji przez owe media przekazywanych, a to dla telewizji, gazety czy też strony internetowej byłby duży cios bijący w ich atrakcyjność, w konsekwencji zyski.

Gdy pisałem te słowa nie znałem Pana tekstu w całości, ale odniosłem wrażenie, że choć w pełni uzasadniona krytyka jest jak najbardziej na miejscu, to jednak moja skromna osoba zauważa także ogromne możliwości, które media posiadają. To właśnie dzięki nim możemy pokazać nieco więcej i z innej strony. To zawsze więcej niż podążanie jednym torem. Co dwa okna w pokoju to nie jedno.

Rzeczywiście. Dużym społecznym problemem jest to, że bardziej wierzymy w obraz przedstawiany przez te małe srebrne (dziś duże plazmowe) okno, aniżeli w ten, który widzimy za takim klasycznym z którego czasem powiewa chłodem.

Musimy nauczyć się obcować z mediami, ale warto też od tak - zwyczajnie otworzyć czasem drewniane okno i wyjrzeć na ludzi , którzy pod nim przechodzą.

pamięci Ryszarda Kapuścińskiego

Jak media odzwierciedlają świat?

2008-01-05T20:40:00.000+01:00

Zapewne wszyscy z naszej grupy pamiętają ostatnie zajęcia z "analizy i pisania tekstów..." Dla mnie zajęcia te były wybitnie ciekawe, bo rozmawialiśmy o mediach. Czytaliśmy tekst Ryszarda Kapuścińskiego. Był on jednak udostępniony tylko we fragmencie. Dlatego, że moim zdaniem był on bardzo ciekawy postanowiłem zamieścić jego całość na naszym blogu. Zapraszam do lektury i komentarzy.

Autor: Ryszard Kapuściński
źródło: Tygodnik Powszechny (KONTRAPUNKT - Obraz Roku 1998)
data: 1998-12-20

W naszych dyskusjach o mediach zbyt wiele uwagi poświęca się problemom technicznym, prawom rynku i konkurencji, interesom, udoskonaleniom i oglądalności, miast humanistycznym, ludzkim aspektom tego zjawiska, które określamy bardzo ogólnym i mało precyzyjnym terminem - media.
Nie jestem teoretykiem mediów, lecz dziennikarzem i pisarzem, który już ponad czterdzieści lat pracuje m.in. w dziedzinie zbierania i tworzenia informacji, będąc jednocześnie jej odbiorcą, jej konsumentem. Jakie więc nasuwają się uwagi temu, kto tak długo porusza się w rozległej i pełnej zagadek krainie mediów?
Pierwsza uwaga dotyczy proporcji. Często spotykane określenie, że ,,cała ludzkość żyje mediami" jest przesadne, jest na wyrost. Nawet jeżeli zgodzić się, że takie niezwykłe wydarzenia, jak np. otwarcie olimpiady, oglądają dwa miliardy widzów, to i tak stanowi to dopiero jedną trzecią ludzkości. Relacje telewizyjne z bardzo ważnych wydarzeń światowych ogląda nie więcej niż dziesięć do dwudziestu procent mieszkańców naszej planety. To oczywiście dużo, ale na pewno nie ,,cały świat". W rzeczywistości bowiem setki milionów ludzi żyją poza wszelkim kontaktem z mediami lub stykają się z nimi tyko sporadycznie. Sam mieszkałem ostatnio w wielu takich miejscach w Afryce, gdzie nie było ani telewizji, ani radia, ani żadnej gazety. W całej Republice Malawi wychodzi tylko jedna gazeta, w Liberii - dwie, bardzo liche, telewizji nie ma tam w ogóle. W wielu krajach świata telewizja działa tylko przez dwie, cztery godziny na dobę. Na znacznych obszarach Azji - np. na Syberii, w Kazachstanie czy Mongolii - nawet jeżeli istnieją stacje telewizyjne, to jakość sprzętu, jaki posiadają ludzie, jest tak marna, że uniemożliwia odbiór. Pamiętam, że np. w latach Breżniewa znaczna część Syberii nie była objęta zagłuszaniem rozgłośni zachodnich, ponieważ i tak nikt nie miał tam odbiornika, z którego mógłby słuchać tych rozgłośni. Znaczna część ludzkości żyje więc poza zasięgiem mediów, nie troszcząc się o to, czy jest przez nie manipulowana albo czy zbyt drastyczne seriale nie wychowują dzieci w duchu agresji.
Zresztą w wielu krajach świata, np. w Afryce czy w Ameryce Łacińskiej, telewizja jest ex definitione traktowana wyłącznie jako źródło zabawy i rozrywki, stąd odbiorniki umieszcza się głównie w barach, restauracjach czy zajazdach. Idzie się do baru na drinka, a przy okazji zerka na mały ekran. Nikomu nie przychodzi tam do głowy, aby oczekiwać od telewizji czegoś poważnego, aby to medium wychowywało, informowało czy objaśniało świat, podobnie jak nie oczekujemy tych rzeczy, kiedy idziemy do cyrku.
Dobrze się sprzedać
Prawdziwa rewolucja elektroniczna, ta wielka rewolucja w dziedzinie techniki i kultury, dokonała się niedawno - w ostatnich trzydziestu, czterdziestu latach. Przede wszystkim zmieniło się środowisko dziennikarskie. Pamiętam pierwszą konferencję szefów państw Afryki w Addis Abebie, w maju 1963 roku. Zjechali się na nią dziennikarze z całego świata. Było nas może dwustu - głównie wysłannicy wielkich gazet europejskich, korespondenci agencji prasowych i radia. Przyjechali też jacyś operatorzy kronik filmowych, ale nie pamiętam żadnej ekipy telewizyjnej. Wszyscy znaliśmy się, nawet przyjaźnili. Znaliśmy również twórczość swoich kolegów. Wielu było prawdziwymi mistrzami pióra, świetnymi profesjonalistami, wielkimi specjalistami od poszczególnych krajów czy kontynentów. Dziś mam wrażenie, że było to ostatnie zgromadzenie reporterów świata, zamknięcie epoki, w której dziennikarstwo było traktowane jako zawód mistrzowski, jako dumne powołanie indywidualne, któremu jesteśmy gotowi poświęcić się całkowicie, na całe życie.
Od tamtego czasu jednak wszystko zaczęło się gwałtownie zmieniać. Zbieranie i dostarczanie informacji stało się zajęciem masowym, uprawianym przez tysiące i tysiące ludzi. Rozmnożyły się szkoły dziennikarskie, które co roku opuszczają tłumy adeptów tej profesji. Jest jednak istotna różnica. Dawniej dziennikarstwo było misją, pożądaną karierą. Teraz wielu z tych adeptów traktuje pracę w mediach tylko jako zajęcie przygodne, przypadkowe, krótkotrwałe i nie wiąże z nim żadnych ambitnych planów na przyszłość. Dziś ktoś jest dziennikarzem, jutro ta sama osoba pracuje w agencji reklamowej, a pojutrze jest już maklerem giełdowym.
Rewolucja elektroniczna doprowadziła do rozmnożenia mediów na skalę niespotykaną w dziejach. Ale co - poza postępem technicznym - spowodowało tę eksplozję? Otóż przede wszystkim odkrycie, że informacja jest świetnym, przynoszącym wielkie zyski towarem, a jej rozpowszechnianie i sprzedaż - krociowym interesem. Dawniej wartość informacji wiązano z takimi pojęciami, jak szukanie i przekazywanie prawdy, albo też widziano w niej ważny instrument walki politycznej o wpływy i władzę. Pamiętam, jak w latach komunizmu studenci palili na ulicach Warszawy partyjne gazety i krzyczeli: Prasa kłamie! Teraz najważniejsze jest co innego - wartość informacji mierzy się jej atrakcyjnością. Informacja musi się przede wszystkim dobrze sprzedawać! Najprawdziwsza informacja nie ma żadnej wartości, jeżeli nie jest atrakcyjna i nie przyciąga coraz bardziej zresztą znużonej i rozkapryszonej publiczności.
Rewelacyjne odkrycie, że informacja jest intratnym interesem, spowodowało gwałtowny napływ wielkiego kapitału do królestwa mediów. Idealistyczni poszukiwacze prawdy zostali teraz zastąpieni na szczytach władzy w tym królestwie przez ludzi biznesu. Tę przemianę najlepiej zauważy każdy, kto latami bywał w lokalach różnych redakcji i radiostacji. Kiedyś mieściły się one na ogół w lichych budynkach, w ciasnych, brudnych pokoikach, w których tłoczyli się dziennikarze - zwykle ubogo ubrani i źle zarabiający.
Teraz wystarczy odwiedzić którąś z redakcji wielkich stacji telewizyjnych: człowiek wchodzi do luksusowego pałacu, porusza się wśród marmurów i luster, prowadzony cichymi korytarzami przez supereleganckie hostessy. Do tych pałaców zresztą przenosi się dziś z gabinetów prezydentów i gmachów rządowych rzeczywista władza. Ten ma władzę, kto ma w rękach studio telewizyjne, a szerzej - media w ogóle. Potwierdzają to krwawe walki, które toczyły się w ostatnich latach o władzę w Bukareszcie, Tbilisi, Wilnie i Baku. Wszędzie tam buntownicy starali się zdobyć budynek telewizji, a nie lokale rządu, parlament czy gabinet prezydenta.
Odkąd odkryto informację jako towar przynoszący dobry dochód, przestała ona podporządkowywać się tradycyjnym kryteriom prawdy i kłamstwa, a zaczęła podlegać zupełnie innym prawom, a mianowicie prawom rynku, w tym - maksymalizacji zysku i dążeniu do monopolu. Na tym - myślę - głównie polega zmiana jej miejsca w szeroko pojętym obrazie kultury.
Ta zmiana spowodowała również to, że miejsce dawnych herosów dziennikarstwa zajęła szeroka rzesza najczęściej anonimowych pracowników mediów. Znajduje to nawet odbicie w nowej terminologii amerykańskiej, w której określenie ,,journalist" zastępuje się coraz częściej terminem ,,media worker".
Ja tylko filmuję
Świat mediów rozrósł się tak bardzo, że zaczął wystarczać sam sobie, zaczął żyć własnym życiem, wyłącznym, zamkniętym. Walka konkurencyjna w jego obrębie, między poszczególnymi firmami i sieciami, stała się ważniejsza niż otaczający nas świat. Ogromna masa wysłanników mediów zaczęła poruszać się po naszej planecie w jednym zwartym stadzie, patrząc jedni na drugich i bacząc, aby nie dać się pobić konkurencji. Stąd też, choć na świecie może być jednocześnie kilka ważnych wydarzeń, sieć mediów obsłuży dokładnie tylko jedno, to, przy którym zebrało się stado. Sam byłem niejednokrotnie członkiem tego stada, opisałem je np. w ,,Wojnie futbolowej" i wiem, jak ono funkcjonuje. Pamiętam kryzys spowodowany wzięciem zakładników amerykańskich w Teheranie. Nic się tam w gruncie rzeczy nie działo, a jednak w mieście miesiącami siedziały tysiące przedstawicieli mediów z całego świata. Ta sama armia przeniosła się po latach do Zatoki Perskiej, gdzie naprawdę nie było wiele do roboty, ponieważ Amerykanie nie dopuszczali nikogo na front. W tym samym czasie działy się straszne rzeczy w Mozambiku i Sudanie, nikogo to jednak nie obchodziło, bo stado przebywało w Zatoce Perskiej. Podobnie było w czasie puczu w Rosji w 1991 roku. Prawdziwe wydarzenia - strajki i manifestacje odbywały się w Petersburgu, o czym świat nic nie wiedział, bo przedstawiciele wszystkich mediów czekali na wydarzenia w Moskwie, gdzie na dobrą sprawę panował spokój.
Rozwój bezpośrednich środków łączności, a zwłaszcza wynalazek telefonu komórkowego oraz poczty elektronicznej sprawiły, że radykalnie zmieniły się relacje między wysłannikami mediów a ich menadżerami. Wysłannicy utracili samodzielność, niezależność oceny, prawo do własnej interpretacji, a to z kolei wpłynęło na jakość i prawdziwość informacji. Dawniej wysłannik jakiejś gazety, agencji prasowej czy radia miał ogromną samodzielność i prawo do własnej inicjatywy - szukał informacji, zbierał dane, odkrywał coś, tworzył. Dzisiaj jest on często tylko pionkiem przesuwanym na szachownicy świata przez swojego bossa z centrali, która może mieścić się na drugim krańcu planety. Boss ten dysponuje informacjami z wielu źródeł jednocześnie, może więc mieć zupełnie inny obraz wydarzenia niż będący na miejscu tego zdarzenia reporter. Centrala nie ma jednak czasu czekać na wyniki pracy reportera, lecz informuje go, co sama wie o wydarzeniu i oczekuje od reportera jedynie potwierdzenia, że obraz sytuacji jest w istocie taki, jaki sobie w centrali wytworzono. Wielu znanych mi wysłanników boi się dochodzić prawdy samodzielnie. Miałem w Meksyku kolegę - reportera jednej z sieci telewizji amerykańskiej. Spotkałem go raz w czasie filmowania walk ulicznych między policją i studentami w Meksyku. - Co tu się dzieje, John? - spytałem zajętego swoją pracą kolegę. - Nie mam pojęcia - odparł, nie odrywając kamery od oka. - Ja tylko filmuję i posyłam materiał do centrali, a oni już zrobią z tym, co będą chcieli!
Ignorancja wysłanników mediów na temat zdarzeń, o których mają donosić, jest niekiedy zdumiewająca. W czasie strajku w stoczni gdańskiej połowa przedstawicieli mediów, która zjechała tam ze świata, nie wiedziała, gdzie właściwie ten Gdańsk leży. Jeszcze gorzej było w Rwandzie, w tragicznym roku 1994. Ogromna większość obecnych tam wysłanników mediów była w ogóle po raz pierwszy w Afryce, a wielu z nich - przewożonych samolotami ONZ z Europy bezpośrednio do Kigali - nie bardzo orientowało się, gdzie są. Oczywiście nie mieli oni pojęcia o źródłach konfliktu rwandyjskiego, o jego przyczynach i istocie.
Trudno jednak mieć pretensje do reporterów. Są oni bowiem ofiarami arogancji swoich bossów - szefów wielkich sieci medialnych, zwłaszcza telewizyjnych. - Cóż można ode mnie wymagać? - powiedział mi niedawno kolega, operator jednej z wielkich amerykańskich sieci telewizyjnych. - W ciągu jednego tygodnia pracowałem w pięciu krajach na trzech kontynentach!
Jak to nie mam racji? Widziałam w telewizji!
Rewolucja mediów postawiła przed nami fundamentalny problem - jak rozumieć świat? Przede wszystkim stanęliśmy wobec pytania - czym jest historia? Tradycyjnie, naszą wiedzę historyczną, dzięki której mogliśmy określić swoją tożsamość, czerpaliśmy z opowieści przodków, z relacji plemiennych i rodzinnych, albo z podręczników szkolnych, książek i dokumentów archiwalnych. W zasadzie źródło historii było jedno i to niemal dotykalne. Teraz mały ekran stał się nowym, alternatywnym źródłem historii, historii relacjonowanej przez telewizję. Groźny paradoks polega na tym, że rzadko mamy dostęp do tradycyjnych, autentycznych źródeł historii, np. pisanych dokumentów, i pozostaje nam tylko jedna, często niekompetentna i myląca wersja historii - ta przekazana przez telewizję.
Jaskrawym przykładem tego problemu może być wspomniana już Rwanda, kraj, w którym byłem wielokrotnie. Setki milionów ludzi oglądało na małych ekranach sceny rzezi etnicznych, z reguły bardzo mylnie komentowanych przez spikerów. Ilu z tych widzów mogło przeczytać choćby jedną z mądrych, kompetentnych książek o Rwandzie, dających prawdziwą analizę sytuacji? Dramat naszej cywilizacji polega na tym, że ponieważ mediów jest coraz więcej i więcej, a książek źródłowych nie przybywa w takim tempie, coraz bardziej stajemy się odbiorcami historii w wersji fikcyjnej, a nie prawdziwej. Z czasem widz masowy będzie znał tylko historię fikcyjną, a jedynie jednostki - prawdziwą.
Na niebezpieczeństwo wprowadzania nas przez telewizję w krainę sugestywnych złudzeń zwracał proroczo uwagę, jeszcze w latach 30., wielki teoretyk kultury Rudolf Arnheim. Problem polega na tym - pisał w swojej książce ,,Film as Art" - że ludzie mylą świat doznań zmysłowych ze światem myślenia, i że wydaje im się, iż ,,widzieć" to to samo co ,,rozumieć". Tymczasem tak nie jest. Przeciwnie - natłok obrazów, które się przed nami ciągle przesuwają, ogranicza domenę mówionego i pisanego słowa, a tym samym - domenę myślenia. ,,Telewizja - pisał już wtedy Arnheim - będzie ciężką próbą dla naszej mądrości. Może nas wzbogacić, ale może też uśpić nasze umysły".
I rzeczywiście - jakże często stykamy się z tym, że ludzie utożsamiają pojęcie ,,widzieć" z pojęciem ,,rozumieć". Np. słyszymy, jak spierają się dwie osoby. Jedna mówi do drugiej: - Moja droga, nie masz racji. To co mówisz, mija się z prawdą. - A ta druga odpowiada: - Jak to nie mam racji? Przecież widziałam w telewizji!
To nasze, nieświadome najczęściej, złudzenie, że "widzieć" jest synonimem "wiedzieć" i "rozumieć", telewizja wykorzystuje dla różnych manipulacji. W dyktaturach mamy cenzurę, w demokracjach - manipulację. Wszystko przeciwko biednemu i bezbronnemu man of the street. Więc np. kiedy media mówią o sobie, zastępują problem treści sprawą formy, w miejsce filozofii podstawiają technikę. Mówią tylko how to edit, how to store, how to print. Temat dyskusji to - editing, baza danych, pojemność dysku itd. Ale c o to edit, c o to store i print - na ten temat panuje milczenie. Mankamentem tych wszystkich dyskusji jest, że pojęcie ,,message" zastępuje się pojęciem ,,messenger", że jednym słowem - jak już nad tym ubolewał McLuhan - treścią ,,message" staje się ,,messenger".
Albo weźmy taki światowy problem - prawdopodobnie najważniejszy od zakończenia zimnej wojny - jakim jest sprawa ubóstwa i zobaczmy, jak go traktują wielkie telewizyjne networks. Otóż pierwszy zabieg manipulacyjny mediów to utożsamienie ubóstwa z klęską głodu. Jak wiemy, dwie trzecie ludzkości żyje w stanie permanentnego ubóstwa, które jest wynikiem niesprawiedliwego podziału świata na bogatych i biednych. Natomiast klęski głodu wybuchają tylko lokalnie, od czasu do czasu, spowodowane w dużym stopniu przez naturę - jak susze i powodzie, czasem - przez wojny domowe. W dodatku dość sprawnie działają mechanizmy likwidowania doraźnego głodu - najczęściej nadwyżki żywności z krajów bogatych przerzuca się do miejsc dotkniętych głodem. To jest to właśnie, co najczęściej pokazuje nam wielka telewizyjna sieć - jak likwidujemy głód w Sudanie, Somalii itd. Natomiast jak zlikwidować, albo co najmniej zmniejszyć globalne ubóstwo - o tym ani słowa.
Drugi chwyt manipulacyjny na temat ubóstwa polega na usuwaniu go do programów krajoznawczych i etnograficznych, pokazujących świat egzotyczny. Ubóstwo - to część egzotyki, tam jej miejsce. Ubóstwo jest więc pokazywane jako kuriozum, jako ciekawostka, niemal turystyczna atrakcja. Najwięcej można jej zobaczyć na takich kanałach turystycznych, jak ,,Travel", ,,Discovery" itp.
Trzeci wreszcie zabieg to traktowanie ubóstwa jako fenomenu statystycznego, jako części natury. Ubóstwo nie jest wyzwaniem, bo nic tu nie możemy poradzić, tak jak nic nie możemy poradzić na wielki mróz czy huragany. To wszystko po prostu jest, musimy się z tym pogodzić.
Bądźmy obiektywni i sprawiedliwi
Tematem mojego wystąpienia jest ,,Jak media pokazują świat". Otóż, niestety, opisują go powierzchownie i wycinkowo, ograniczając się do pokazywania wizyt prezydentów albo zamachów terrorystycznych, ale nawet i w tej okrojonej wersji zajmują się nim coraz rzadziej. Według ,,Le Monde Diplomatique" z sierpnia 1998 roku, w ciągu zaledwie ostatnich czterech lat liczba osób, które oglądają dzienniki trzech wielkich amerykańskich sieci telewizyjnych, spadła z 60 do 38 procent. Aż 72 procent czołowych wiadomości w tych dziennikach zajmują lokalne informacje na temat przemocy, narkotyków, napadów, gwałtów itd. Wiadomości zagraniczne zajmują nie więcej niż 5 procent czasu, a często nie ma ich wcale. Podobnie w prasie. W 1987 tygodnik ,,Time" (wydanie amerykańskie) poświęcił tematom międzynarodowym 11 okładek, a w dziesięć lat później, w 1997 - już tylko jedną. Generalnie, o doborze informacji coraz częściej decyduje zasada "If it bleeds, it leads".
Żyjemy w paradoksalnym świecie. Z jednej strony bowiem mówi się, że rozwój komunikacji połączył naszą planetę w jednolity organizm, że jesteśmy globalną wioską itd., z drugiej - tematyka międzynarodowa zajmuje w mediach coraz mniej i mniej miejsca, ustępując miejsca sprawom lokalnym, sensacjom, plotkom i wszelkiego rodzaju "news you can use".
Ale bądźmy obiektywni i sprawiedliwi. Po pierwsze - rewolucja medialna jest dopiero w toku, to nowy fenomen w historii cywilizacji świata, zbyt nowy, aby już wytworzył skuteczne antyciała przeciw takim schorzeniom, jak manipulacja, korupcja, arogancja i kult tandety. Literatura na temat współczesnych mediów jest bardzo, nieraz miażdżąco krytyczna i ta krytyka, wcześniej czy później, choćby w części będzie wpływać na kierunek ich rozwoju. Po drugie - powiedzmy szczerze, wielu ludzi siadając przed telewizorami chce zobaczyć dokładnie to, co im telewizja oferuje. Już w 1930 roku wielki filozof hiszpański Ortega y Gasset w swojej książce ,,Bunt mas" scharakteryzował społeczeństwo masowe jako zbiorowisko ludzi zadowolonych z siebie, zwłaszcza zaś ze swoich gustów i wyborów. Po trzecie wreszcie, media to świat bardzo złożony i przede wszystkim - różnorodny. To rzeczywistość, która istnieje i funkcjonuje na różnych piętrach i poziomach. Dlatego obok najbardziej tandetnych mediów, obok najgorszego kiczu i fałszu, istnieją też świetne programy telewizyjne, wspaniałe stacje radiowe i znakomite gazety. I jest ich tak dużo, że człowiek, który naprawdę szuka dobrej informacji, wiedzy i refleksji, znajdzie je w mediach w wielkiej i nieprzebranej obfitości. Oby nam tylko czasu i życia starczyło, aby to wszystko w siebie wchłonąć! Bo też często oskarżamy media, aby usprawiedliwić własne uśpione sumienia, nasz brak wrażliwości i wyobraźni i wygodną niechęć do działania.
A te jasne strony mediów istnieją dlatego, że na całym świecie w redakcjach, w rozgłośniach i stacjach telewizyjnych pracuje wielu wspaniałych, utalentowanych, wrażliwych ludzi, dla których Inny stanowi wielką wartość, i dla których nasza planeta jest miejscem pasjonującym, wartym poznania, zrozumienia i ocalenia. Ludzie ci pracują często z największym poświęceniem i zapałem, wyrzekając się wygody i dostatku, a nawet narażając życie, aby tylko dać świadectwo otaczającemu nas światu i pokazać, jak jest on pełen zagrożeń, ale i nadziei.

Wykład wygłoszony 19 listopada 1998 w Sztokholmie na uroczystości "Stora Journalistpriset" - wręczenia nagród narodowych szwedzkim dziennikarzom.

MĘŻCZYZNA W REKLAMIE

2008-01-03T14:25:00.000+01:00

Wcześniej była mowa o kobietach więc należy także wspomnieć o tym jak w reklamach przedstawiani są mężczyźni...
Muszę zwrócić uwagę przede wszystkim na to, że ciało męskie nie jest oceniane tak surowo jak ciało kobiece. Można nawet dojść do wniosku, że mający swe podłoże w kulturze nakaz bycia pięknym tak naprawdę nie dotyczy męskiego ciała. Nie mówi się o starzeniu skóry, zmarszczkach i zbędnych kilogramach tej brzydszej płci.
Można jednak wyodrębnić kilka wizerunków mężczyzn pojawiających się na ekranach naszych telewizorów.
Dość często pojawiają sie oni w roli ekspertów. Nawet w tych dziedzinach, które kojarzą się nam raczej z paniami.Pełnią rolę znawców i profesjonalistów. Zdarza się także, że są reporterami, którzy rzekomo zaskakują przypadkowe kobiety przy domowych czynnościach.
Mąż i ojciec to kolejna przypisana im rola.To typ faceta, który przychodzi z pracy do domu i pod nos ma podstawiony obiad, a w szafie wyprasowane koszule.To mężczyzna, którego widzimy bawiącgo się z dziećmi. W sumie przedstawiany jest tak jakby on sam był rówieśnikiem swoich pociech.
Natomiast reklamy alkoholu bazują na męskiej przyjaźni, potrzebie wspólnoty z kolegami.Ukazywane sa sytuacje, w których panowie wspólnie biesiadują w pubach, oglądają mecz albo oddają się innym męskim zajęciom.
Stosunkowo często pojawia się tzw. ,,prawdziwy mężczyzna" typowy macho.Wysportowany niczym atleta ze starożytnej Grecji, człowiek sukcesu, profesjonalista, niezależny twardziel z trzydniowym zarostem, uwodziciel z piękną kobietą u boku. Reklamowy prawdziwy mężczyzna to często posiadacz markowego samochodu i telefonu komórkowego.

WIZERUNEK KOBIETY W REKLAMIE

2007-12-28T18:57:00.000+01:00

Kobiety pojawiają się w reklamie mniej więcej trzy razy częściej niż mężczyźni. Zapewne dzieje się tak dlatego, że chyba większość z nich kierowanych jest właśnie do pań. To głównie one zajmują się domem i robią zakupy.
Oglądając reklamy można zauważyć, że przedstawianych jest kilka wizerunków kobiet.
Pierwszym jest kobieta tradycyjna, czyli matka, żona i ,,gosposia”. Taka pani zawsze z uśmiechem na twarzy wykonuje wszelkiego rodzaju czynności domowe Jest ogarnięta pasją sprzątania, gotowania i prania. Trudno jej się zresztą dziwić skoro z nowym płynem do szyb okna myją się niemalże same...a specjalna ściereczka do kurzu sprawia, że wytarty nią przedmiot pozostaje czysty przez długi czas. Gospodynie domowe zrobią wszystko by podać pyszny obiad swojej rodzinie, a to takie proste mając zaledwie jedną przyprawę. Wszystkie obowiązki są przyjemnością dla takiej kobiety. Należy dodać, że w tego typu reklamach występują kobiety o przeciętnej urodzie, natomiast zadbane i schludnie ubrane, pokazane w codziennych sytuacjach. Często korzystające z porad sąsiadki(np. której proszek sprawia, że ubranie pachnie świeżością przez cały dzień) lub eksperta( który np. zaczepia ową kobietę na ulicy, żeby zaprezentować jej działanie nowego proszku do prania). Ten wizerunek przedstawia kobietę, dla której priorytetem jest rzetelne wykonywanie obowiązków domowych. Dom i rodzina są najważniejsze. Kobieta nie staje przed dylematem rodzina – praca zawodowa.
Kobieta nowoczesna to taka, która inwestuje w siebie. Jest szczupła, piękna, młoda. To kobieta wyzwolona, która jest gotowa podjąć walkę z czasem i wyeliminować niedoskonałości. Chce wygładzić zmarszczki, usunąć cellulitis, nie chce mieć siwych włosów dlatego używa farby, która sprawia, że jej włosy są lśniące, puszyste, a ona sama wygląda dziesięć lat młodziej... Używa perfum, dzięki którym czuje się wyjątkowa i oryginalna.
Kobieta nowoczesna to także kobieta pracująca. Businesswoman to typ kobiety, która ma już określone oczekiwania, wie czego chce i jest pewna siebie. To już nie typowa pani domu lecz typ kobiety aktywnej zawodowo, która mając styczność z ludźmi musi dbać o swój dobry wizerunek. Nie może sobie pozwolić np. na złą fryzurę( to dla niej jest Taft- na każdą pogodę).
Czym byłaby reklama skierowana do mężczyzn bez ukazania w niej pięknej, uwodzicielskiej kobiety... tutaj ma być ona seksowna, pociągająca, przykuwać wzrok i na tym jej rola się kończy...

AGRESYWNOŚĆ W REKLAMACH I NIE TYLKO

2007-12-28T17:20:00.000+01:00

Agresywność, która jest częsta w programach telewizyjnych, także dla dzieci, w reklamach pojawia się stosunkowo rzadko. Najczęściej są to reklamy filmów sensacyjnych (wyświetlanych w kinach), w których są ukazywane sceny pełne ostrej przemocy. Innym przykładem jest reklama margaryny Kama, nawiązująca do serialu o Janosiku. Przedstawia ona walkę o margarynę, a kończy się rzucaniem noży dokoła twarzy porywacza Kamy. Ta błaha fabuła jest dobrze zapamiętywana przez dzieci, zaś najlepiej jest pamiętany obraz ostatni, najbardziej okrutny. Dla widza dorosłego jest to dowcip, dzieci traktują go jednak dosłownie.

Badania wykazały, że dzieci traktują te reklamy nie jako apel o kupowanie Kamy, ale jak krótki film fabularny, który budzi lęk i agresywność. Z powodu tego lęku jednym film się nie podobał, a inni go redukowali identyfikując się z agresorem. To, że agresorem jest "sympatyczny zbójnik", ułatwia identyfikację. Jako model identyfikacji przyjmowana jest tutaj osoba dorosła, w reklamie zasadniczo nie kierowanej do dzieci.

Podobnie jest w reklamie, w której występują postacie rysunkowe przedstawiające "mafię cukierkową". Dzieci nie uważają, że jest to reklama, ale traktują ją jako normalny film. W opowiadaniach "ludziki" traktowane są jak normalni bohaterowie filmu, a ich agresja przedstawiana jest jako coś zupełnie zwykłego.

Szkodliwość obrazów przemocy dla psychiki dzieci jest już szeroko opisana w literaturze. Oglądanie obrazów przemocy zwiększa agresywność, ponieważ widz obserwując wiele scen agresji wyrabia w sobie przekonanie, że jest to coś powszechnego i normalnego. Ta powszechność powoduje odwrażliwienie emocjonalne na bodźce początkowo wywołujące duże wrażenie. Widz staje się obojętny na nie, co ułatwia naśladowanie wzorów agresji i agresywne zachowanie w życiu realnym bez przeżywania poczucia winy.

REKLAMA POBUDZA ŁAKOMSTWO !!

2007-12-28T11:15:00.000+01:00

W przeszłości łakomstwo uważane było za coś złego, natomiast w reklamach spotyka się to zjawisko jako coś oczywistego. Zarówno dzieci jak i dorośli z łapczywością i przesadnym rozkoszowaniem się zjadają "śmieci żywnościowe". Dlatego reklamy maja ogromny wpływ na zmianę preferencji żywnościowych, nakłaniają do jedzenia czegoś, co tak naprawdę jest zbędne dla ludzkiego organizmu. Wszystko to powoduje, że dzieci zamiast
w szkole zjeść bułkę z szynką przygotowaną przez mamę, chętniej sięgają po reklamowane słodycze, chipsy, itp. Reklama ma także duży wpływ jeśli chodzi o jedzenie między posiłkami.

Hasło reklamowe, które brzmi: "Jedz jak najczęściej i jak najwięcej słodyczy i innych smakołyków!" może spowodować nie tylko zwiększenie sprzedaży tych określonych produktów, ale także nadmierną koncentrację dzieci na sprawie jedzenia, co w dużym stopniu może sprowadzić je do otyłości.

Badania w Polsce, wykazały, że co czwarta reklama promuje "śmieci żywnościowe". A występują w nich zaróno osoby dorosłe jak i dzieci, które demonstrują łakomstwo.

REKLAMA HEYAH

2007-12-25T20:51:00.000+01:00

Reklama Heyah jest kierowana przede wszystkim do ludzi młodych, ambitnych, którzy rozumieją inteligentne nawiązania w spotach.
W jednej z reklam nawiązano do dobrze nam wszystkim znanej bajki o czerwonym kapturku. Samo to rodzi już pewnego rodzaju emocje u odbiorcy. Poza tym wykorzystano głos znanego polskiego piosenkarza- Zbigniewa Wodeckiego. Cała reklama realizowana jest w konwencji humorystycznej. Wszystkie te czynniki sprawiają, że potencjalny klient chętnie ogląda taką reklamę, a co za tym idzie, trafi ona do dużej liczby ludzi.
Osobiście uważam, że kampania reklamowa tej sieci jest prowadzona w przemyślany sposób. Reklamy są całkiem zabawne co z pewnością przyciąga uwagę widza, a to już duży sukces.

Telekamery

2007-12-18T23:57:00.000+01:00

Telekamery są polskimi nagrodami telewizyjnymi, wręczanymi jako podsumowanie plebiscytu na najpopularniejsze postaci telewizyjne. Konkurs organizowany jest przez "Tele Tydzień".

Redakcja tygodnika nominowała kandydatów do nagród w dziesięciu kategoriach.

W kategorii Informacje nominowani są

1. Jarosław Gugała

2. Iwona Kutyna

3. Justyna Pochanke

4. Anita Werner

5. Małgorzata Wyszyńska

W kategorii Publicystyka nominację otrzymali

1. Tomasz Lis

2. Michał Olszański

3. Bogdan Rymanowski

4. Tomasz Sekielski i Andrzej Morozowski

5. Kuba Strzyczkowski

Na statuetkę mają szansę komentatorzy sportowi:

1. Przemysław Babiarz

2. Mateusz Borek

3. Andrzej Borowczyk i Mikołaj Sokół

4. Piotr Salak i Paweł Wilkowicz

5. Włodzimierz Szaranowicz

Za muzykę Telekamery otrzymać mogą

1. Doda

2. Feel

3. Edyta Górniak

4. Myslovitz

5. Justyna Steczkowska

W kategorii Rozrywka nominowani są

1. Katarzyna Cichopek i Krzysztof Ibisz

2. Robert Janowski

3. Szymon Majewski

4. Tatiana Okupnik i Maciej Kurzajewski

5. Kinga Rusin

Redakcja Tele Tygodnia wytypowała do nagrody również aktorki

1. Agnieszka Dygant

2. Urszula Grabowska

3. Anna Guzik

4. Teresa Lipowska

5. Ilona Ostrowska

W kategorii Aktor szansę na statuetkę mają

1. Tomasz Kot

2. Mikołaj Krawczyk

3. Paweł Małaszyński

4. Robert Więckiewicz

5. Cezary Żak

W kategorii Serial obyczajowy nominowane są tytuły

1. Barwy szczęścia

2. Klan

3. Na Wspólnej

4. Pierwsza miłość

5. Plebania

W kategorii Serial kryminalny i sensacyjny nominację otrzymały

1. Fala zbrodni

2. Kryminalni

3. Pit Bull

4. Tajemnica twierdzy szyfrów

5. Twarzą w twarz

W katergorii Serial komediowy nominowane są tytuły

1. Faceci do wzięcia

2. I kto tu rządzi

3. Niania

4. Ranczo

5. Świat według Kiepskich

Pamiętam, że do tej pory oglądałem wszystkie ceremonie rozdania nagród! Zastanawiam się tylko, czy ten konkurs cieszy się uznaniem, wśród samych zainteresowanych. Wiem, że przypadki absencji gwiazd zdarzały się niezwykle rzadko, co może rzeczywiście świadczyć o uznaniu konkursu. Ceremonia rozdania nagród to takie małe Oskary w polskim wykonaniu. Okazja do pokazania się w drogich kreacjach jest wykorzystywana chyba aż nadto, ale faktem jest, że liczba dziennikarzy, fotoreporterów, fotografów stanowi pokaźną część całej widowni.

W Telekamerach nie podoba mi się nominowanie duetów. Skoro to głosowanie na konkretne osobowości telewizyjne to niech tak będzie! Duety mają większe szanse na wygraną, bo dwie osoby zawsze mają większe grono sympatyków niż jedna osoba.

Wyniki oglądalności: 10.12 - 16.12

2007-12-18T23:41:00.000+01:00

Poniżej przedstawiam wyniki oglądalności największych polskich kanałów telewizyjnych.

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:

1. TVP1 - 25,30%

2. TVP2 - 16,90%

3. POLSAT - 16,60%

4. TVN - 15,00%

5. TVP INFO - 04,60%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:

1. TVP1 - 24,11%

2. POLSAT - 17,32%
3. TVP2 - 16,95%

4. TVN - 16,67%

5. TVP INFO - 04,18%

NEGATYWNE ODDZIAŁYWANIA MEDIÓW NA DZIECI

2007-12-18T18:33:00.000+01:00

Negatywne następstwa mediów nie są zazwyczaj brane pod uwagę, dlatego podczas opracowywania tego działu ważne jest, aby o tym wspomnieć.
Wszystko odnosi się do tego, jak często poświęcamy czas mediom,
a szczególnie jest to ważne, jeśli chodzi o dzieci, które są najbardziej podatne na ich wpływ.
Do oddziaływań negatywnych należy głównie zaliczyć 4 czynniki:

erotyzacja wyobraźni
kształtowanie "postawy mieć"
wzrost agresywności
wyobcowanie ze świata realnego

Najczęstsze sceny, jakie można zobaczyć w TV mają charakter seksualny, chociaż nie jest on ściśle pornograficzny. Mimo wszystko przyciąga zainteresowanie u dzieci, co powoduje nasycenie nimi ich wyobraźni. To zjawisko jest także rozpowszechnione w Internecie,
w którym znajduje się duża ilość obrazów pornograficznych (pornografia twarda i dewiacyjna).
Stwierdzono, że użytkownicy mediów, a w szczególności dzieci, mają tendencję do naśladowania oglądanych treści, także tych o podłożu seksualnym. Dlatego można przypuszczać, że zachowania dewiacyjne, jak również przestępcze są przez Internet upowszechnione.
Empirycznie udowodniono, że oglądanie pornografii z obrazami przemocy zwiększa agresywność. Dlatego też, częste korzystaniez pornografii przez dzieci może powodować, że żyją one w stanie permanentnego pobudzenia seksualnego i zainteresowania biologicznym aspektem seksualności oderwanej od sfery uczuć, co ogranicza ich inne zainteresowania, zakłóca rozwój psychospołeczny i zwiększa ryzyko przedwczesnej inicjacji seksualnej, a także zachowań dewiacyjnychi agresywnych.
Dlatego starajmy się chronić dzieci przed samozepsuciem !!

TELEWIZJA VECTRA ELBLĄG

2007-12-18T18:06:00.000+01:00

Ja tak może troszkę inaczej niz wszyscy, bo nie będę zajmowała się szczegółami telewizyjnymi ale opiszę jak wygląda telewizja w moim mieście, które notabene nie jest małe bo liczy ok. 130 tysięcy mieszkańców (dane sprzed wielkiej emigracji :] ) a tu nadal telewizją zajmuje się jeden dostawca i to o charakterze bardzo prowincjonalnym... :/

No żeby nie być gołosłownym to po krótce przedstawię jak to wygląda... Nie wiem, jak to się prezentuje rano, bo zazwyczaj w godzinach porannych byłam w szkole, ale po powrocie to w ogóle bezsensem było włączanie Vectry! Program polegał na emisji reportaży z innych miast, gdyż Vectra jest telewizją ogólnopolską. Gdy juz zobaczyliśmy co sie dzieje załóżmy w Rzeszowie to przychodziła pora na... na nic! Do godziny siedemnastej telelewizja wyświetla cudowny napis: DO GODZINY 17.15 PRZERWA TECHNICZNA. No przecież to wstyd żeby w XXI wieku nie mieli czego "puszczać"! A tyle się w mieście niekiedy dzieje... Żenada!

Heh to tyle moich fantastycznych refleksji ;) Pozostaje, nam Elblążanom, tylko liczyć na poprawę :)

NO A TAK JUŻ REASUMUJĄC TO WESOŁYCH ŚWIĄT!!! :D :D :D

TRIKI REKLAMOWE

2007-12-16T21:56:00.000+01:00

Jak wiemy z reklamami mamy styczność praktycznie wszędzie. Istnieją takie typy reklam jak radiowa, internetowa, prasowa czy telewizyjna. Moim zdaniem właśnie w tej ostatniej producenci mają największe pole do popisu. Na taką reklamę składa się bardzo wiele czynników, a zadaniem każdego z nich jest maksymalnie wpłynąć na odbiorcę. Firmy reprezentujące znane marki prześcigają się w pomysłach chcąc przyciągnąć jak najwięcej klientów.
Reklama telewizyjna stwarza wiele możliwości manipulacji odbiorcą...
Oglądając reklamę pierwsze co przykuwa naszą uwagę to obraz, czyli to co możemy zobaczyć. Obraz realizowany jest za pomocą koloru i grafiki. Ważne jest by jego poszczególne elementy ze sobą współgrały, odzwierciedlały produkt, tak by wywierały wrażenie i kojarzyły się z emocjami.
Bardzo ważną rolę w reklamie odgrywa też komunikat. Najczęściej to właśnie on precyzuje do kogo dany produkt czy usługa są kierowane zawężając w ten sposób krąg zainteresowanych do danej grupy społecznej. Niemniej ważne jest to kto go wygłasza. Bardzo często wykorzystuje się znane postaci, które działają na zasadzie autorytetu i swoim nazwiskiem jakby podpisują gwarancję na dany towar. Przykładem może być aktor Marek Konrad w reklamie ING czy też Anna Przybylska, która od jakiegoś czasu jest twarzą kosmetyków marki ,,Astor”.
W dobrej reklamie nie mogłoby zabraknąć pytań retorycznych( Masz dość swoich włosów?), pewnego rodzaju schlebianie( Jesteś tego warta).
Producenci zrobią wszystko by ich produkt sprzedawał się jak najlepiej. Jeśli chodzi o cenę to zawsze musi być kusząca. Nie jest już rzadkością zachęcenie do zakupu poprzez dodatkowe korzyści jak prezent czy kupon ze zniżką na inny towar.

Za dużo reklam...

2007-12-12T10:41:00.000+01:00

Reklama, jak już wiemy, to nieodłączny element każdej stacji telewizyjnej, ale nie tylko w Polsce bo na całym świecie. Publiczna telewizja i kanały takie jak TVP1, TVP2 czy Polonia nie są zakłócane reklamą w trakcie trwania danego programu czy filmu.

Reklama emitowana w przerwie między programami potrafi trwać bardzo długo ale to jeszcze tak nie irytuje... Najgorsza jest ta, która przerywa nasz ulubiony film! Można by to było przeżyć, gdyby trwała około pięciu minut. Więcej nie! Tymczasem dwie najpopularniejsze stacje komercyjne Polsat i TVN potrafią "puszczać" piętnastominutowe reklamy!!! Spokojnie w tym czasie można wyjśc z psem czy skoczyć pod prysznic! Bynajmniej ja tak robię :) I niejednokrotnie bywało tak, że jeszcze musiałam chwilke czekać na przerwany program...

Może Polsat się po 15 latach czegoś nauczy... Wątpliwe to raczej bo reklama jest czymś bardzo dochodowym aczkolwiek mogliby skrócić czas trwania reklam skoro chcą dla nas istnieć przez kolejne 15 lat :)

Oblicza Polsatu

2007-12-11T23:30:00.000+01:00

Czy ktoś oskarży mnie o monotematyczność? - Możliwe.

Czy faworyzuję Polsat? - Jaki miałbym w tym cel?

To dlaczego znów o Polsacie? -

Polsat - pierwsza alternatywa

Od czasu, gdy w Polsce pojawił się pierwszy kanał telewizyjny minęło już trochę czasu. Była jeszcze Dwójka, ale to wciąż TVP. Nie sposób nie zgodzić się z opinią, że data 5 grudnia 1992 roku była przełomową "...w historii polskiego rynku telewizyjnego. Polsat jako pierwsza komercyjna stacja telewizyjna w Polsce, przełamał monopol telewizji publicznej i przetarł szlak kolejnym niezależnym komercyjnym projektom telewizyjnym." Swoją drogą ciekaw jestem, czy to dzięki Polsatowi istnieje TVN. Ktoś na pewno wystartowałby z nową telewizją, ale nie wiadomo jak polski rynek telewizyjny wyglądałby bez stacji Solorza.

Komercjalizacja

Miano te nadajemy procesowi oparcia jakiejś działalności na zasadach handlowych. Proces twórczy podporządkowany jest osiągnięciu zysku, co wymaga dostosowania się do potrzeb odbiorcy, często kosztem artystycznej niezależności i jakości. Wykładając łopatologicznie: wytworzenie czegoś w myśl "minimum kosztów - maksimum zysku". Czy Zygmunt Solorz-Żak pomyślał sobie 15 lat temu "Skręćmy coś za grosze, ciemny lud to kupi" - nie wiem. Tak czy inaczej nikomu tych słów w usta nie wkładam, ale jeśli tak było, to niekoniecznie z przykrością muszę stwierdzić, że jestem ciemny, ponieważ dałem się komercjalizacji. Dlaczego? W 1997 roku po raz pierwszy pozwoiłem, w czasie trwania wieczorynki, przełączyć jedny w domu telewizor na inny kanał. I oglądałem wraz z dziewięcioma milionami ciemnego ludu "Idź na całość". Nie wstydzę się też "Kiepskich" ani "Miodowych lat". Pamiętam "Życiową szansę" i "Dwa światy", ale zaraz, zaraz! Czy rzeczywiście jestem tak mało inteligentny? Moim zdaniem telewizja już z założenia jest po to, aby dać odpocząć szarym komórkom. Istnieje dziś jakaś stacja nadająca tylko programy kulturalne, dokumentalne, informacyjne? Daruję sobie odpowiedź, choć jej zapisanie zajęłoby kilka razy mniej czasu niż mój wywód o pytaniu retorycznym.

Opinie

- Marek Sowa, prezes Agora SA, prezes ZM PKPP Lewiatan: "(...) Polsat kojarzył się zawsze z z popularną rozrywką, dzisiaj jest dojrzałą stacją, dotrzymującą pola również w kategorii programów informacyjnych.

- prof. Wiesław Godzic, medioznzwca WSPS: "Polsat zawsze będzie miał zasługi wynikające przede wszystkim z pozycji pioniera. Powstał w czasach, w których zarówno polityków, ludzi mediów, jak i telwidzów trzeba było uczyć, że istnieć może telewizja nadawana w języku polskim inna, niż ta z Woronicza... Pamiętajmy, że to Polsat odkrył dla Polaków absolutnie podstawową funkcję telewizji - mianowicie rozrywkę. Ta dotychczasowa w wykonaniu TVP trąciła dydaktyką rodem z Misia Uszatka, albo zbliżała się do biesiadnej... Wielką zasługą Polsatu było postawienie na sport (Liga Mistrzów) i rodzime telenowele, w szczególności "Miodowe lata", "Rodzinę zastępczą", i "Graczyków". Mam ogromny sentyment do "Świata według Kiepskich": tego przewrotnego, postmodernistycznego i - jakby powiedziano w naukowym żargonie - subwersywnego sitcomu; takiego, który był kiepski na pierwszy rzut oka, ale dawał do myślenia po chwili. Z radością witałem "Co z tą Polskę" i w ogólności epizod Tomasza Lisa w Polsacie, jak i - chyba nie epizod - Ninę Terentiew i jej porządki programowe. "Bar" nie był zły (dużo lepszy od "Łysych i blondynek"), a "Idol" miewał przebłyski show najwyższych lotów. Jubileusze powodują, że o Jubilacie mówi się wyłącznie dobrze, ale nie tego oczekuje ode mnie czytelnik. Poza oczywistymi osiągnięciami pioniera Polsat ma jakąś skazę i wykazuje chwiejność w porównaniu z konkurencją komercyjną i publiczną. A to zbliżył się za bardzo do superpopulistycznej kultury disco-polo - potem chciał uciec od tych źródeł. A to nie wykorzystał fenomenu popularności "Kiepskich" - a przecież był to pomysł dla wielu gatunków telewizyjnych i w ogólności medialnych. Nagle chce zmienić grupę docelową, co jest bardzo kłopotliwe na dzisiejszym zagęszczonym rynku medialnym. Z przyjściem Lisa dał obietnicę dla poważniejszej linii programowej, a potem jednym zwolnieniem wszystko przekreślił."

- B @ d z i o: "polszmat jest do bani! normalnie nie lubie tego kanału bo mnie denerwuje. TVN the best"

Dlatego o Polsacie:

Największym sukcesem Poslatu było to, że - pomimo ogromnych ataków - powstał w tak niekorzystnym otoczeniu politycznym i udowodnił, znowu wbrew rodzimym fachowcom od wszystkiego, że możliwe jest stworzenie od podstaw ogólnopolskiej stacji telewizyjnej opartej wyłącznie o polski kapitał i zaangażowanie polskich specjalistów. Dzisiaj ta prawda nie jest może tak ważna i popularna, ale trzeba przypomnieć, że ta sztuka nie udała się do tej pory nikomu. Inne sukcesy to złamanie dotychczasowego monopolu TVP i - przede wszystkim - osiągnięcie pozycji lidera rynku telewizyjnego w ciągu zaledwie 3-4 lat od powstania. Polsat jest stacją, która jak każde przedsięwzięcie biznesowe, ma swoje gorsze i lepsze momenty. W swojej grupie docelowej Polsat jest liderem i to jest najważniejsze. Przypomnę tylko, że to właśnie Polsat wprowadził na polski rynek najlepsze seriale ostatnich lat: "24 godziny", "Gotowe na wszystko", czy "Skazanego na śmierć".
Trudno pisać o przyszłości kanału. Przepowiadanie to zadanie dla wróżki, a nie dla producenta telewizyjnego. Polsat pozyskał najlepszego fachowca w branży w Polsce, czyli Ninę Terentiew. Przyszłe ewentualne zmiany będą zależeć właśnie od niej." - Jacek Ściobłowski

I znów prywata:

Polsat po piętnastu latach nadal chyba kojarzony jest z disco-polo i "Kiepskimi". Niektórzy twierdzą, iż jego widzowie nie chcą absolutnie ewoluować. Niech będzie. Ja sądzę jednak, że w dzisiejszych czasach zbyt dużo przypisuje się konkurentom, zapominając o stacji Solorza. Zauważam też, że Polsat chce się zmienić. Nie zawsze to odbija się dobrze na wynikach oglądalności, ale zachodzące w nim zmiany uczą nas, na czym tak naprawdę polega tworzenie telewizji. Wiem, że Polsat na samym początku zapowiadał się na uniwersalny program publicystyczny. Jednak od zawsze był też do cna skomercjalizowany. Dlatego nie dziwi mnie fakt pojawienia się "Disco Relaxu", a skoro ludzie oglądali disco-polo to w Polsacie było disco-polo. Polsat zawsze potrafił wykorzystać wielki potencjał widowni z mniejszych miast. Dziś nieźle radzi sobie też w Warszawie. Patrząc na inny aspekt: przekaz merytoryczny, wartościowość: nie ma co ukrywać - słabiutko, ale wcale nie gorzej od poziomu "Wichrów napiętności: Zadźgać don Pedra" TVNu i "Niemody na porażkę" TVP1.

P.S. Przepraszam za kolokwializmy.

Wpływ reklamy na człowieka

2007-12-11T21:54:00.000+01:00

Reklama jest środkiem przekazu społecznego, który w dzisiejszych czasach wywiera ogromny wpływ na mentalność i zachowania ludzi. Wpływając na psychikę odbiorcy staje się zarówno źródłem informacji o danym towarze, jak i źródłem ukazującym w różny sposób rzeczywiste bądź też nie walory danego produktu czy też usługi...
W pewien sposób reklamy nas uzależniają. Statystyczny widz w okresie od 1 do 26 listopada br. obejrzał dziennie średnio 83 spoty reklamowe (w stacjach TVP1, TVP2, TVN i Polsat). To o 7 reklam dziennie więcej w porównaniu do analogicznego okresu z ubiegłego roku (wzrost o 9,8 proc.). Oglądamy coraz więcej reklam i coraz częściej kierujemy się nimi w dokonywanych wyborach.
Szczególnie podatne na treści zawarte w reklamach są dzieci, które często nie odróżniając reklam od rzeczywistości odbierają je dosłownie. Dla nich świat komunikatów reklamowych jest równie realny jak ten z ich najbliższego otoczenia. Według obliczeń psychologów, przeciętnie dziecko może się zetknąć w ciągu roku aż 20 tysięcy razy z różnego rodzaju reklamą telewizyjną, co daje łączny czas prawie trzech godzin tygodniowo. Badania dowodzą, że np. obejrzenie reklamy zabawek wyraźnie ukształtowało preferencje i wymagania dzieci w stosunku do towarzyszy zabawy pod kątem posiadania przez nich owych zabawek. Dzieci zaczęły przedkładać posiadanie zabawki nad towarzystwo rówieśników. Podkreśla się również wpływ reklam na brak satysfakcji u dzieci z otrzymanych a nie reklamowanych zabawek i materialistyczną postawę wobec życia.

Reklama, któranie jest ,,kontrolowana" może nieść za sobą wiele poważnych konsekwencji.Poprzez oddziaływanie na procesy psychiczne, kształtuje postawy i potrzeby, proponuje nowe wartości i nowy styl życia. Kreowana przez reklamę rzeczywistość upraszcza potrzeby i postawy jednostki.Reklama wykorzystuje to, co funkcjonuje w naszej świadomości: ludzkie słabości, niedoskonałości i pokazuje rozwiązanie wielu problemów poprzez zakup produktu. To może w wielu przypadkach okazać się zgubne i doprowadzić do tego, że staniemy się bezwolni wobec reklamy.

Wyniki oglądalności: 03.12 - 09.12

2007-12-11T21:32:00.000+01:00

Również i w tym tygodniu przedstawiamy wyniki oglądalności największych polskich stacji telewizyjnych. Rankingi dwóch firm badawczych wyglądają inaczej, OBOP i AGB są jednak zgodne co do tego, iż najchętniej oglądanymi pozycjami były: seriale "M jak miłość" i "Na dobre i na złe" (TVP2), programy informacyjne "Teleexpres" i "Wiadomości" (TVP1).

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:

1. TVP1 - 24,50%

2. TVP2 - 18,00%

3. POLSAT - 15,80%

4. TVN - 15,50%

5. TVP INFO - 04,80%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:

1. TVP1 - 23,65%

2. TVP2 - 17,78%

3. TVN - 17,09%

4. POLSAT - 16,26%

5. TVP INFO - 4,45%

Wpływ reklam na dzieci

2007-12-11T19:17:00.000+01:00

Dzieci są bardzo podatne na reklamy i odgrywają dużą rolę jako konsumenci, co jest dość ważne dla reklamodawców. Reklamy oddziaływają na nie na różnych płaszczyznach. Jest to spowodowane tym, że spędzają one dużo czasu przed telewizorem. Lubią oglądać reklamy przed programami i po obejrzanym filmie.
Z badań wynika, że w Polsce dzieci oglądają tygodniowo nieco mniej niż trzy godziny reklam. Na podstawie badań przeprowadzonych przez Katedrę Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego wynika, że ponad 80 % dzieci w przedziale wiekowym od 5 do 10 lat wyraża swą aprobatę dla reklam, a dzieci poniżej 5 roku życia lubią i chętnie oglądają reklamy. Jeśli chodzi o dzieci nieco starsze to także można zaobserwować ich silną więź z reklamą. U dzieci w wieku szkolnym reklama nakłania, a wręcz wymusza kupienie reklamowanej zabawki bądź słodyczy.
Dzieci nie wykształciły sobie jeszcze cechy, która odpowiada za krytyczne patrzenie na reklamy. I dlatego też, bywa, że po dostaniu zabawki, która była cudownie zareklamowana, okazuje się, że jest zupełnie inna i wtedy dzieci są rozczarowane i czują się okłamane przez dorosłych.
Powstaje w tym miejscu poważny problem, dzieci nie rozumieją istoty reklam. Wierzą, że reklamy przekazują tylko prawdę, dlatego są podatne na ich perswazję.
Reklamy są tworzone i emitowane po to, by poprzez nie wpływać na widzów. Wpływ ten może powodować skutki uświadamiane przez odbiorcę, np. pragnienie posiadania jakiegoś produktu, oraz takie, których odbiorca nie uświadamia sobie w pełni. Dotyczy to przede wszystkim apeli emocjonalnych, odbieranych zarówno przez dorosłych jak i dzieci, jednak ma to szczególne znaczenie u dzieci, które dopiero uczą się świadomego rozumienia swoich emocji, gdyż świadomość emocji jest zdolnością wytwarzaną w toku rozwoju. Pod wpływem reklam dzieci dokonują zakupów produktów reklamowanych, a także nakłaniają rodziców, by je kupowali. Badania wykazały, że reklamy telewizyjne często wywołują konflikty między dziećmi a rodzicami dotyczące zakupów, bowiem podawanie fałszywych lub nieścisłych informacji jest najczęstsze w reklamie kierowanej do dzieci. Reklama, która może być traktowana przez dorosłego widza jako swego rodzaju konwencja, dla dziecka jest po prostu filmem. Tym silniejsze jest jej oddziaływanie na dzieci, które nie rozumieją mechanizmów stosowanych w reklamach i są wobec nich całkowicie bezbronne.
Duża ilość reklam skierowana jest głownie do dzieci. Najczęstszą ich tematyką są zabawki i produkty żywnościowe, które są zbędne do prawidłowego funkcjonowania. Reklamy dotyczące zabawek mają na celu pobudzenie chęci posiadania danego przedmiotu często zawierają nieprawdziwe informacje. Natomiast reklamy skupiające się na smakołykach informują, że zjedzenie danego smakołyku da mnóstwo energii i zdrowia. I w taki sposób reklamy wprowadzają młodego odbiorcę w błąd.
Podsumowując wpływ reklam na dzieci budzi w nich pragnienie nabycia reklamowanych produktów. Reklamy traktowane są przez nich jak inne filmy, a pamiętają je lepiej, ponieważ są często powtarzane. Często przejmują język reklam, ucząc się powierzchowności, próżności i przywiązywania wagi do spraw zewnętrznych. Atrybuty siły i urody, jako najważniejsze, są przez dzieci przyjmowane i uznawane za podstawowe dla zapewnienia sobie przyjaźni rówieśników.

15 lat telewizji POLSAT

2007-12-05T11:38:00.000+01:00

Dnia 5 grudnia 2007 roku największa w Polsce telewizja komercyjna obchodzi swoje 15. urodziny. Jakie osiągnięcia na swoim koncie ma POLSAT? Czym może się pochwalić, czego może się wstydzić?

Telewizja Polsat swoją emisję rozpoczęła 5 grudnia 1992 roku, o godzinie 16:30. Ten moment był zapewne wielkim krokiem na drodze stworzenia rynku niezależnych mediów w naszym kraju. Choć początkowo oglądalność ograniczała niewielka wtedy jeszcze liczba domowych urządzeń satelitarnych, a program nadawany był przez 4 godziny na dobę, to po niedługim czasie okazało się, że polski rynek telewizyjny potrzebował tych 4 godzin, aby móc odetchnąć świeżym medialnym powietrzem.
Po niespełna 9 miesiącach, 15 sierpnia 1993 roku, pojawił się w Polsce pierwszy niezależny serwis informacyjny „Informacje”. To kolejny przełom w mediach. Po raz pierwszy w życiu Polacy mieli możliwość obejrzenia, choć trochę bardziej obiektywnego programu, niezależnego od ówczesnej władzy.

„Epokowym” momentem dla Polsatu było przyznanie 6 października 1993 roku koncesji na emisję naziemną. Dzięki niej już 1 marca 1994 roku telewidzowie mogli odbierać program stacji za pośrednictwem tradycyjnych anten. W tym właśnie momencie oglądalność stacji wyniosła około 8-9% (TVP1 – 60%, TVP2 – 25%). Równie dobrym krokiem dla wyników oglądalności było wprowadzenie do ramówki programów „Disco Relax” i „Disco Polo live”. Ten pierwszy gromadził co niedziela niemal 8 milionów widzów. Proporcje udziałów w rynku szybko zaczęły się zmieniać. Już w 1996 roku liczba widzów Polsatu była większa niż publicznej Dwójki, a później wielokrotnie pierwsza polska komercyjna telewizja wygrywała nawet telewizyjną Jedynką. W Polsacie zatrudnionych było w tym czasie zaledwie 150 – 200 pracowników, podczas gdy w TVP ponad 6000!

W popularyzacji kanału dużą rolę odegrała zabawa telewizyjna pod nazwą „Klub Polsatu”. Któż z nas nie pamięta „Paszportów”, które dotarły do ponad 13 milionów gospodarstw domowych? Jednym z większych sukcesów był teleturniej „Idź na całość”, który oglądalnością deklasował nawet „żelazny punkt” telewizji publicznej – „Wiadomości”. Program prowadzony przez Zygmunta Chajzera oglądało niekiedy 12 milionów, a średnia jego oglądalności przez pierwszy rok emisji wyniosła ponad 9 milionów widzów. W późniejszych latach widzowie mogli oglądać m.in. „Życiową szansę”, „Awanturę o kasę”, „Rosyjską ruletkę”. W 1997 roku na antenie stacji pojawiło się pasmo „Mega Hit”, prezentujące największe przeboje światowego kina. Co raz częstszym gościem kanału był sport. Polsat pokazał boks zawodowy w wykonaniu mistrzów. Była to walka Gołoty z Whiterspoonem, która zgromadziła przed telewizorami blisko 10 milionów widzów. Oferta sportowa była systematycznie poszerzana – aż do nabycia praw do transmisji z meczów piłkarskiej Ligi Mistrzów i piłkarskich mistrzostw świata w Korei i Japonii. W 1999 roku pojawiły się kanały tematyczne Polsatu (Komedia, Smyk, Muzyczny Relaks, Formuła1, Dla Ciebie, Info-Dokument, Sport). Z wymienionych kanałów istnieje już tylko Polsat Sport. W 1999 roku na rynku pojawiła się usługa cyfrowego (przynajmniej z nazwy) dostępu do telewizji satelitarnej „Cyfrowy Polsat”, który dziś jest największą platformą cyfrowej telewizji w Polsce.

Repertuar Polsatu to także seriale. „Miodowe lata”, „Świat według kiepskich”, „Rodzina zastępcza”, „Graczykowie” „13 posterunek”, później „Samo życie”. Wiosną 2001 roku widzów przyciągnęło widowisko typu reality show pt. „Dwa światy”. W pierwszej połowie 2002 roku na antenie pojawił się „Bar” – program, który cieszył się niesłabnącym powodzeniem wśród widzów. Wyemitowano aż 5 edycji popularnego show. Liczną widownią cieszył się także Idol – światowy format muzyczny. Rok 2002 był jubileuszowym, ponieważ minęło 10 lat regularnego nadawania Polsatu. „Załoga” kanału przeprowadziła się do nowej siedziby – nowoczesnego wieżowca przy ulicy Ostrobramskiej w Warszawie. Z okazji jubileuszu zorganizowano konkursy dla widzów, wzbogacony został repertuar programów, pojawiło się nowe logo oraz nowocześniejsze oprawy serwisów. „Informacje” zaczęły ścisłą współpracę z CNN. 27 listopada 2003 roku KRRiT podjęła uchwałę o przyznaniu koncesji telewizji POLSAT S.A. na nadawanie ogólnopolskiego programu telewizyjnego. We wrześniu 2004 roku nowym członkiem zarządu do spraw programowych został znany dziennikarz Tomasz Lis. Kilka tygodni później pojawił się jego popularny program publicystyczny „Co z tą Polską?”.

Na początku października zakończono budowę nowego studia newsowego Polsatu. Wtedy 11 października 2004 roku widzowie zobaczyli „Wydarzenia”, które zastąpiły dotychczasowe „Informacje”. W 2006 roku do Polsatu przeszła Nina Terentiew, która objęła stanowisko dyrektora programowego i rozpoczęła uporządkowywanie ramówki kanału. Wkrótce po tym w Polsacie pojawiają się programy „Jak Oni śpiewają”, „Dzień kangura” oraz zagraniczne seriale „Skazany na śmierć” oraz „CSI – kryminalne zagadki…” Polsat spopularyzował także wyścigi Formuły 1, które nie pojawiłyby się zapewne na antenie gdyby nie pierwsze sukcesy Roberta Kubicy. We wrześniu 2007 roku stację opuścili Tomasz Lis oraz Hanna Smoktunowicz (dziś Lis). Rok 2007 to dalszy rozwój stacji: zakup wozów transmisyjnych HD, wyprodukowanych na specjalne zamówienie przez Sony, wzbogacanie ramówki o kolejne pozycje.

Dziś Polsat to telewizyjna korporacja, w skład której wchodzą kanały: Polsat, Polsat2, Czwórka, Polsat Sport, Polsat Sport Extra, Polsat Sport HD, Polsat Zdrowie i Uroda, TV Biznes, Polsat Play TV. Powiązany z Polsatem jest kanał Superstacji oraz radio PiN. Platforma Cyfrowego Polsatu oferująca odstęp do setek programów posiada ponad 1,8 miliona aktywnych abonentów. Już wkrótce ma ruszyć wirtualny operator komórkowy – Halo Polsat.

Wyniki oglądalności: 26.11 - 02.12

2007-12-05T00:49:00.000+01:00

Poniżej przedstawiamy wyniki oglądalności największych polskich kanałów telewizyjnych. W minionym tygodniu najwięcej widzów tradycyjnie miała telewizyjna JEDYNKA, za nią uplasowała się jej siostra DWÓJKA. Trzecie miejsce zajmuje TVN, czwarte natomiast POLSAT. Najchętniej oglądanymi pozycjami stałej ramówki były: serial "M jak miłość" (TVP2), program informacyjny "Wiadomości" (TVP1), serial "Na dobre i na złe" (TVP2).

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg TNS OBOP:
1. TVP1 - 24,20%
2. TVP2 - 17,40%
3. TVN - 16,39%
4. POLSAT - 15,55%
5. TVP INFO - 05,10%

Wyniki oglądalności - Wszyscy zasiadający przed telewizorami - wg AGB NMR:
1. TVP1 - 22,83%
2. TVN - 18,50%

3. TVP2 - 17,34%
4. POLSAT - 15,10%
5. TVP INFO - 05,48%

HASŁO REKLAMOWE

2007-12-04T23:18:00.000+01:00

Hasło reklamowe jest jednym z najważniejszych elementów kampanii reklamowej. Musi być ,, chwytliwe” żeby przyciągnąć uwagę odbiorcy i zainteresować go danym produktem lub świadczoną usługą oraz szybko zapadać w pamięć. Oto zbiór haseł reklamowych:
związki frazeologiczne tj.
- Groźba miażdżycy? Nie bierz sobie tego do serca – Doppelfertz
- Idź po Frugo zanim wyjdzie
gra skojarzeń znaczeniowych tj.
- Ksawery do domu- zestaw stołowy Ksawery
- Copernikus- nieziemska pokusa
parafrazy tj.
- Lajkonik- legendarny smak
- Citibank- pieniądze nabierają życia
skojarzenia brzmieniowe tj.
- Delekta- delektuj się
- Nowy Pantin Pro- vi – Nowa Ty w 14 dni

REKLAMA- WADY I ZALETY

2007-12-04T22:16:00.000+01:00

Należy zaznaczyć, że reklama ma swoje pozytywne cechy jak i negatywne.
Do korzyści płynących z reklamy zaliczyć można m.in. kształtowanie postaw społecznych czy też powszechną informację o produkcie. Reklama odgrywa też ważną rolę w procesie wzrostu gospodarczego poprzez zdrową konkurencję. Dostarcza nam bowiem informacji o dostępie do nowych towarów i usług, jak i o ulepszeniu tych wcześniej dostępnych. W konsekwencji prowadzi to do wzrostu wydajności i spadku cen, sprzyjając tym samym postępowi gospodarczemu.
Jednak istnieją pewne zagrożenia płynące z reklamy...Odbiorcy narażeni są na swego rodzaju manipulacje, a także zwyczajne wprowadzenie w błąd. I tak zakupiony odplamiacz nie usuwa każdej plamy, tusz do rzęs nie wydłuża ich o 100%, a zaciągnięty niskooprocentowany kredyt ciągnie za sobą znacznie większe koszty niż zwykły kredyt. Często zdarza się, że reklamowane produkty nie spełniają oczekiwań klienta. Reklama często wzbudza nadmierne potrzeby konsumpcyjne, czyli po prostu przekonuje nas do zakupu tego co tak naprawdę nie jest nam potrzebne.

Publicystyka

2007-12-04T18:25:00.000+01:00

Wikipedia, wolna encyklopedia internetowa, podaje następująca definicję: publicystyka to wypowiedzi w środkach komunikacji społecznej (prasa, radio, telewizja, Internet, książka) na publicznie interesujące w danym momencie tematy.

Powyższa definicja określa, że publicystyka zajmuje się bierzącymi wydarzeniami z otaczającego nas świata. W zamierzeniach wypowiedzi publicystycznej jest również interpretacja i ocena faktów z przyjętego przez autora punktu widzenia.

Telewizyjne programy publicystyczne w polskiej telewizji cieszą sie szczególna popularnością, gdyż poruszają wszelkie tematy, między innymi: polityczne, społeczne, sportowe i kulturowe, z czego te pierwsze cieszą sie największa popularnością, gdyż polska polityka dostarcza nam wielu niesamowitych wrażeń... :)

Informacja we współczesnym świecie, ze szczególnym uwzględnieniem telewizji

2007-12-04T17:15:00.000+01:00

XXI wiek daje nam mnóstwo możliwości w zdobywaniu wszelakich informacji. Sprawia to, że chcemy o wszystkim chcemy wiedzieć pierwsi i pragniemy, by zdobywana wiedza była jak najbardziej rzetelna. Sięgamy wówczas do sprawdzonych źródeł, byśmy mieli pewność, że posiadane informacje są prawdziwe. Umiejętność gromadzenia, przetwarzania i zarządzania posiadanym faktem to nieodzowny element determinujący zmiany w wielu dziedzinach życia. Prasa, radio, telewizja, a wreszcie Internet - to z nich korzystamy najczęściej, by się czegoś dowiedzieć.

Zanim zaczęliśmy żyć w dobie komputerów i Internetu najchętniej korzystaliśmy z telewizji, to ona była dla nas głównym źródłem zbierania wiadomości. Człowiek chętniej wierzy temu, co widzi (odnoszę się tu do programów radiowych). Z definicji wynika, że informacja to treść komunikatu przekazywanego za pomocą danych, a te dane łatwiej nam przetworzyć gdy zostaną one zobrazowane. Przykładem może być jakaś statystyka przekazana za pomocą wykresu słupkowego. Dopiero na graficznym obrazie widzimy jaka jest różnica między słupkiem A, a słupkiem B. Cdn... ;]

Co to jest telewizja? Czy istnieje jakikolwiek z nią związany problem? - krótki wstęp

2007-12-03T23:42:00.000+01:00

Telewizja jest to jedna z dziedzin telekomunikacji, umożliwiająca odbiór ruchomego obrazu oraz dźwięku. Schemat nadawania programów wygląda następująco:

1) Za pomocą kamer i mikrofonów rejestrowany jest sygnał;

2) Sygnał transmitowany jest do dowolnego miejsca, objętego możliwością transmisji;

3) Sygnał odbierany jest przez urządzenie (zwane najczęściej telewizorem ;-) ) i przetwarzany na obraz i dźwięk.

W dzisiejszych czasach rola telewizji w życiu współczesnego człowieka jest bardzo duża. Powstaje coraz więcej nowych kanałów. Choć nie wszystkie z nich spotykają się z aprobatą odbiorców, to ich liczba stale rośnie. Prawdą jest, że telewizja wkroczyła w codzienne życie milionów ludzi i zajmuje w nim bardzo ważne miejsce. Stała się rzeczą normalną, a młodzi ludzie stykają się z nią niemalże od urodzenia. Jeśli jest wykorzystywana właściwie może stać się znaczącym medium rozwijającym umysł. Filmy przyrodnicze, dokumentalne, historyczne mogą okazać się naprawdę wartościowym źródłem wiedzy. Pewne grona ustawodawców, naukowców, w końcu rodziców sprzeciwia się wielu nadawcom. Nie akceptują oni telewizji jako środka masowego przekazu. Krytycy telewizji uważają, że telewizja jest medium bardzo niskich lotów, niszczy asertywność i negatywnie wpływa na więzi rodzinne i społeczne.

Jaka jest prawda? Telewizja wzbogaca czy zubaża? Wieczny konflikt bez możliwości kompromisu? Pytanie bez odpowiedzi? W tym dziale będziemy starali się sukcesywnie zapoznawać z tą problematyką, a w przyszłości może konkretnie odpowiedzieć na przewodnie pytanie.

Zapraszamy do komentarzy! Pomogą nam one w dochodzeniu do prawdy oraz dadzą możliwość zapoznania się z Waszymi opiniami na ten temat.

PROCES TWORZENIA REKLAMY

2007-12-03T15:24:00.000+01:00

W pierwszym etapie powstawania reklamy, należy wyobrazić sobie produkt, który ma być wprowadzony na rynek wraz z jego marką. Należy również zastanowić się nad jego pozytywnymi cechami, które zachęciłyby do kupna potencjalnego nabywcę.

W kolejnym etapie, tworzenie polega na wzbudzeniu pożądania danej oferty, aby wywołała ona akcję, jaką ma być zakup. Powstanie reklamy ma na celu przede wszystkim wzrost sprzedaży konkretnego produktu, a także wzrost świadomości marki, która go reprezentuje. Im produkt jest lepiej (oryginalniej) zareklamowany ma większą szansę na sprzedaż.

Witajcie na naszym blogu tematycznym!

2007-12-01T13:22:00.000+01:00

Zastanawiając się nad doborem tematu naszej pracy, doszliśmy do wniosku, że dobrze byłoby połączyć przyjemne z pożytecznym. W pewnej mierze interesujemy się mediami, toteż pisanie o nich będzie dla nas przyjemne. Mamy również nadzieję, że stanie się pożyteczne. Być może choć raz nasza strona stanie się źródłem informacji dla któregoś z Was. Czy to obliguje nas do nazwania jej pożyteczną? Pewnie nie, ale fakt udzielenia komuś pomocy będzie dla nas satysfakcjonujący. Zagadnieniem przewodnim naszej strony jest pytanie: „Telewizja jako medium XXI wieku – wzbogaca czy zubaża odbiorcę?”. Nie znamy odpowiedzi na te pytanie. Mamy jednak ambicję odpowiedzenia na nie. Postaramy się to uczynić przy pomocy zamieszczanych tu postów. Czy nam się uda? Myślę, że będzie to niesłychane trudne, ale jeśli nie spróbujemy, zwyczajnie nie dowiemy się tego.

Z góry przepraszamy za wszelkie błędy i niedociągnięcia w zamieszczanych tu postach. Będziemy starali się jednak, aby takie sytuacje nie miały miejsca. Zapraszamy również do komentowania naszych wpisów. Dyskusja na temat mediów (w szczególności telewizji) będzie dla nas miłym doświadczeniem. Jeśli macie sugestie – śmiało piszcie. W miarę naszych możliwości będziemy starali sprostać Waszym oczekiwaniom. Zaznaczamy jednak, że nie jesteśmy specjalistami w dziedzinie mediów i reklamy, a nasza strona będzie niejednokrotnie wyrażaniem naszych osobistych spostrzeżeń. W naszym mniemaniu na tym właśnie polega blogowanie. Zaczynamy!

Pozdrawiamy!
Tomek, Magda, Karolina, Asia

Charakterystyczne cechy współczesnej reklamy telewizyjnej

2007-12-01T08:56:00.000+01:00

Reklama jest informacją połączoną z komunikatem perswazyjnym. Ma ona na celu przekonanie odbiorcy do nabycia bądź korzystania z przedstawionych w niej towarów lub usług.

Najczęściej można spotkać się z reklamą telewizyjną, która posiada największą spośród mass mediów siłę społecznego oddziaływania. Reklama ta łączy w sobie ruch, dźwięk, barwy, które sprawiają, że produkt oddziaływuje na odbiorcę. Ma ona na celu oddanie pozytywnych cech produktu, jego funkcjonalność i symboliczność. Działając bardzo sugestywnie na zmysły wzroku i słuchu, uruchamia silne bodźce „atakujące" potencjalnego odbiorcę.
A więc współczesne reklamy telewizyjne są jednym z głównych ogniw kształtujących popyt i potrzeby społeczne. Określają konkretne kryterium wyboru i przede wszystkim upowszechniają wzorce zachowań nabywców ma rynku.

Więcej o reklamie w następnych postach…